Vedic sadhana Android APP

New Vedic sadhana Android App

Download the new vedic sadhana android app for improved functionality.

its FREE....

OR

CLICK TO FREE DOWNLOAD

OR

Google Drive

 

 

നവരാത്രി മഹാത്മ്യം

നവരാത്രി മഹാത്മ്യം

             ഹൈന്ദവരുടെ ആരാധനയുടേയും നൃത്തത്തിന്റേയും ഒരു ഉത്സവമാണ് നവരാത്രി. ഒന്‍പത് രാത്രിയും പത്ത് പകലും നീണ്ടുനില്‍ക്കുന്ന ഈ ഉത്സവത്തില്‍ ശക്തിയുടെ ഒന്‍പത് രൂപങ്ങളെ ആരാധിക്കുന്നു. നവരാത്രി ദിവസങ്ങളിലെ ആദ്യത്തെ മൂന്ന് ദിവസം ദേവിയെ പാര്‍വ്വതിയായും അടുത്ത മൂന്ന് ദിവസം ലക്ഷ്മിയായും അവസാനത്തെ മൂന്ന് ദിവസം സരസ്വതിയായും സങ്കല്‍പ്പിച്ച് പൂജ നടത്തുന്നു.

ധര്‍മ്മ സംരക്ഷണത്തിന്‍റെയും വിജയത്തിന്‍റെയും സന്ദേശമാണ് നവരാത്രിയുടെ കഥകള്‍ നല്‍കുന്നത്. നവരാത്രി ആഘോഷത്തിന് കാരണമായി പറയാവുന്ന ദേവിയുടെ യുദ്ധവിജയ കഥകള്‍ ദേവീ ഭാഗവതത്തിലും മാര്‍ക്കണ്ഠേയ പുരാണത്തിലും പറയുന്നുണ്ട്. മഹിഷാസുരന്‍, ചണ്ഡാസുരന്‍, രക്തബീജന്‍, ശുഭനിശുംഭന്മാര്‍, ധൂമ്രലോചനന്‍, മുണ്ഡാസുരന്‍ എന്നിവരുടെ നിഗ്രഹത്തിനായി ദേവി എടുത്തിട്ടുള്ള അവതാരങ്ങളും അതില്‍ നേടിയ വിജയവും ആണ് നവരാത്രി ആഘോഷത്തിന് കാരണമായത്.

ദക്ഷിണേന്ത്യയില്‍ നവരാത്രി, വിജയദശമി കൊണ്ടാടുമ്പോള്‍, കേരളത്തില്‍ ആയുധപൂജക്കും വിദ്യാരംഭത്തിനും പ്രാധാന്യം നല്‍കുന്നു. വിജയദശമി ദിവസം വിദ്യാരംഭം തുടങ്ങുന്നത് ശ്രേഷ്ഠമായി കരുതപ്പെടുന്നു. ഒരു വ്യക്തിയുടെ ജീവിതത്തിലെ വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട മൂന്ന് ചടങ്ങുകളില്‍ ഒന്നാണ് വിദ്യാരംഭം. തമിഴ്നാട്ടില്‍ നവരാത്രിക്കാലത്ത് ബ്രാഹ്മണര്‍ കൊലുവയ്ക്കല്‍ എന്ന ആചാരം വളരെ പ്രധാനമായി ആചരിക്കുന്നു‍.കൊല്ലൂര്‍ മൂകാംബികയിലെ നവരാത്രി,വിജയദശമി ആഘോഷങ്ങള്‍, മൈസൂരിലെ ദസ്സറ ആഘോഷങ്ങള്‍ എന്നിവയും പേരുകേട്ടതാണ്.

ഗുജറാത്തിലും പശ്ചിമഭാരതത്തിലും നവരാത്രി ആഘോഷങ്ങള്‍ക്കൊപ്പം ഡാന്‍ഡിയ നൃത്തവും നടത്തിവരുന്നു. വടക്കെ ഇന്ത്യയില്‍ ഹിമാചലിലെ കുളു ദസ്സറ, മൈസൂര്‍ ദസ്സറ പോലെ പേരു കേട്ടതാണ്‌. വടക്കെ ഇന്ത്യയില്‍ രാംലീലക്കാണ്‌ ഈ ആഘോഷങ്ങളില്‍ പ്രാധാന്യം. എന്നാല്‍ കിഴക്കന്‍, വടക്കുകിഴക്കന്‍ ഇന്ത്യയില്‍ ഇത്‌ ദുര്‍ഗ്ഗാ പൂജയായിട്ടാണ്‌ ആഘോഷിക്കുന്നത്‌. ബംഗാളിലെ കാളിപൂജയോട് അനുബന്ധിച്ച് ദുര്‍ഗ്ഗാദേവിയുടെ വലിയ രൂപങ്ങള്‍ കെട്ടിയൊരുക്കുന്നു. വിജയദശമി ദിവസം പൂജ കഴിഞ്ഞതിനുശേഷം ഉച്ചയോടെ ഈ വിഗ്രഹങ്ങളെ ഘോഷയാത്രയായി അടുത്തുള്ള നദികളിലോ, സമുദ്രത്തിലോ, കുളത്തിലോ നിമജ്ഞനം ചെയ്യുന്നു.

നവരാത്രിയുടെ ഒന്നാമത്തെ ദിവസം ആയുധപൂജാ ദിനമായും സരസ്വതി പൂജാ ദിനമായും ആചരിക്കുന്നു. ആയുധ പൂജയെക്കുറിച്ച് പുരാണങ്ങളില്‍ പരാമര്‍ശിക്കുന്നുണ്ട്. പഞ്ചപാണ്ഡവര്‍ വനവാസക്കാലത്ത് ആയുധങ്ങളെല്ലാം വലിയൊരു വന്നിമരത്തിന്റെ പൊത്തില്‍ ഒളിപ്പിച്ചുവച്ചിരുന്നു. അവരുടെ പന്ത്രണ്ട് വര്‍ഷത്തെ വനവാസത്തില്‍ സംരക്ഷണമരുളിയത് ഈ വന്നിമരമായിരുന്നു. പാണ്ഡവര്‍ തങ്ങളുടെ രക്ഷയ്ക്കായി നിത്യവും ദുര്‍ഗ്ഗാദേവിയോട് പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചിരുന്നു. അവര്‍ക്ക് ദേവിയുടെ അനുഗ്രഹം ലഭിക്കുകയും ചെയ്തു.

വനവാസം പൂര്‍ത്തിയായപ്പോള്‍ മരപ്പൊത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ആയുധങ്ങളെല്ലാം എടുത്ത് ആ മരച്ചുവട്ടില്‍വച്ച് പൂജിച്ചു. വനദുര്‍ഗ്ഗയായും തിന്മകളെ അടക്കി നന്മകള്‍ക്ക് വിജയമേകുന്നവളായും മനസ്സില്‍ കരുതി ഒമ്പത് ദിവസം ദേവിയെ ആരാധിച്ച് ദശമിനാളില്‍ ആയുധങ്ങള്‍ തിരിച്ചെടുത്തു. അവര്‍ നവരാത്രി ദിവസം ആയുധങ്ങള്‍ വച്ച് പൂജിച്ചതിനാല്‍ ആയുധ പൂജ എന്നും അറിയപ്പെട്ടുതുടങ്ങി. നവരാത്രിയെ വിജയനവരാത്രിയെന്നും വന്നിനവരാത്രിയെന്നും ദുര്‍ഗ്ഗാനവരാത്രിയെന്നും വിശേഷിപ്പിക്കാറുണ്ട്. ഈ ആചാരത്തിന്റെ ഭാഗമായിട്ടാണ് ഇന്നും ആയുധപൂജ നടത്തുന്നതും നവരാത്രി ആഘോഷിക്കുന്ന

നവരാത്രി വ്രതം

നവരാത്രി വ്രതം അനുഷ്ടിച്ചാല്‍ സര്‍വ്വ വിഘ്നങ്ങളും മാറി ഐശ്വര്യം വരുമെന്നാണ് വിശ്വാസം. വ്രതം എടുക്കുന്നതിന് മുമ്പായി ലോക ഗുരുവായ ദക്ഷിണാമൂര്‍ത്തിയെയും മാതാപിതാക്കളെയും ഗുരുക്കന്മാരെയും മനസില്‍ ധ്യാനിച്ച് ശിവക്ഷേത്രത്തില്‍ പ്രാര്‍ത്ഥന നടത്തണം. കൂടാതെ അമാവാസി നാളില്‍ പിതൃപ്രീതി വരുത്തുകയും വേണം.

മാതാപിതാക്കള്‍ ജീവിച്ചിരിപ്പില്ലെങ്കില്‍ തീര്‍ച്ചയായും പിതൃപൂജ നടത്തണം. ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ടെങ്കില്‍ നേരിട്ട് അവരെ വന്ദിച്ച് അനുഗ്രഹാശിസ്സുകള്‍ നേടണം. ഭക്ഷണത്തില്‍ എരിവ്, പുളി, ഉപ്പ് എന്നിവ പരമാവധി കുറയ്ക്കുകയും മത്സ്യം, മാംസം, മുട്ട എന്നിവ ഉപേക്ഷിക്കുകയും വേണം. ഒന്‍പത് ദിവസവും ഉപവാസമനുഷ്ഠിക്കണമെന്നാണ് വിധി. പരിപൂര്‍ണ്ണ വ്രതാനുഷ്ഠാനമായോ രാത്രി ഒരിക്കലായോ ഉപവസിക്കാം. പഴവര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍ കഴിക്കുന്നത് നല്ലതാണ്. മനസ്സ് ഭക്തിസാന്ദ്രമാക്കി സൂക്ഷിക്കുകയും മൈഥുനം പാടെ ഒഴിവാക്കുകയും വേണം. രണ്ട് നേരം കുളിച്ച് ക്ഷേത്ര ദര്‍ശനം നടത്തുന്നത് ഉത്തമമാണ്.

ഈ ദിവസങ്ങളില്‍ ദേവീ മാഹാത്മ്യം വായിക്കുന്നതും ദേവീ സഹസ്ര നാമം ഉരുവിടുന്നതും ദേവീ മന്ത്രങ്ങള്‍ ജപിക്കുന്നതും ഉചിതമാണ്. നവരാത്രിക്കാലത്ത് കന്യകാ പൂജയും സുമംഗലീ പൂജയും ശ്രേയസ്കരമായിട്ടാണ് കാണുന്നത്. കാരണം നവരാത്രി ഭാരതത്തിലെ സ്ത്രീ ആരാധനയുടെ ശക്തമായ ആചാരമാണ്. നവരാത്രിയുടെ ആദ്യ ദിവസം രാവിലെ അംബികയെ പ്രതിഷ്ഠിച്ച് കലശസ്ഥാപനം ചെയ്യണം. ദേവീപ്രസാദം മാത്രം സേവിച്ച് തറയില്‍ കിടന്നുറങ്ങുകയും വേണം. പകല്‍ സമയം ശ്രീദേവി ഭാഗവതം പാരായണം ചെയ്യണം.

ഓരോ ദിവസവും അരിമാവ്, ഗോതമ്പുമാവ്, മുത്ത്, അക്ഷതം, കടല, പരിപ്പ്, മലര്‍, നാണയങ്ങള്‍, കര്‍പ്പൂരം എന്നിവ പൂജിക്കണം. മുല്ല, പിച്ചി, പാരിജാതം, ചെമ്പരത്തി, പനിനീര്‍പ്പൂവ്, താമരപ്പൂവ് എന്നിവ കൊണ്ടും ദേവിയെ പൂജിക്കാം. നമ്മുടെ തൊഴില്‍ ഉപകരണങ്ങള്‍, പുസ്തകങ്ങള്‍ എന്നിവ ചന്ദനവും കുങ്കുമവും തൊട്ട് പൂജിച്ച് വണങ്ങണം

സരസ്വതി സ്തുതിസരസ്വതിനമസ്തുഭ്യം

വരദേകാമരൂപിണി

വിദ്യാരംഭം കരിഷ്യാമി

സിന്ധിര്‍ഭവതു മേ സദാ

സരസ്വതി മഹാദേവി

ത്രിഷ്ഠലോകേഷു പൂജിതേ

കാമരൂപി കലാജ്ഞാനി

നാനോ ദേവി സരസ്വതി

സുരാസുരൈഃ സേവിത പാദപങ്കജാ

കരേവിരാജത് കമനീയ പുസ്തകം

വിരിഞ്ചപത്നീ കമലാസന സ്ഥിതാ

സരസ്വതീ നൃത്യതു വാചിമേ സദാ

സരസ്വതി സരസിജ കേസര പ്രഭാ

തപസ്വിനി സിത കമലാസന പ്രിയാ

ഘനസ്തനീ കലേ വിലോല ലോചന

മനസ്സിനീ ഭവതു വരപ്രസാദിനീ

സരസ്വതീ നമസ്തുഭ്യം

സര്‍വദേവി നമോ നമഃ

ശാന്തരൂപാ ശശിധരേ:

സര്‍വയോഗേ നമേ നമ:

നിത്യാനന്ദേ നിരാധാരേ

നിഷ്കളായൈ നമോ നമഃ

വിദ്യാധരേ വിശാലാക്ഷി

ശുദ്ധജ്ഞാനേ നമോ നമ

ശുദ്ധസ്ഫടിക രൂപായൈ

സൂക്ഷ്മരൂപേ നമോ നമഃ

വിദ്യാധരേ വിശാലാക്ഷി

ശുദ്ധജ്ഞാനേ നമോ നമ

ശുദ്ധസ്ഫടിക രൂപായൈ

സൂക്ഷ്മരൂപേ നമോ നമഃ

ശബ്ദബ്രഹ്മി ചതുര്‍ഹസ്തേ

സര്‍വസിദ്ധൈ നമോ നമഃ

മുക്കാലംകൃത സര്‍വാംഗ്യൈ

മൂലാധാരേ നമോ നമഃ

മൂലമന്ത്രസ്വരൂപയൈ

മൂലശക്ത്യൈ നമോ നമഃ

വാണ്യൈവരദഹസ്തായൈ

വരദായൈ നമോ നമഃ

വേദായൈ വേദരൂപായൈ

വേദവേദ്യേ നമോ നമഃ

ഗുണദോഷ വിവര്‍ജിന്യൈ

ഗുണദീപ്ത്യൈ നമോ നമഃ

സര്‍വജ്ഞാനേ സദാനന്ദേ

സര്‍വരൂ‍പേ നമോ നമഃ

സര്‍വജ്ഞായൈ സദാനന്ദ

സമ്പന്നായൈ നമോ നമഃ

യോഗരൂപേ രമാദേന്യൈ

യോഗാനന്ദേ നമോ നമഃ

ദിവ്യജ്ഞായൈ ത്രിനേത്രായൈ

ദിവ്യമൂര്‍ത്ത്യൈ നമോ നമഃ

അര്‍ദ്ധചന്ദ്രധരേ ദേവി

ചന്ദ്രരൂപേ നമോ നമഃ

ചന്ദ്രാദിത്യസമേ ദേവി

ചന്ദ്രഭൂഷേ നമോ നമഃ

അണുരൂപേ മഹാരൂപേ

വിശ്വരൂപേ നമോ നമഃ

അണിമാദൃഷ്ട സിദ്ധായൈ

ആനന്ദായൈ നമോ നമഃ

ജ്ഞാനവിജ്ഞാനന്ദ്രായൈ

ജ്ഞാനമൂര്‍ത്തേ നമോ നമഃ

നാനോശാസ്ത്ര സ്വരൂപായൈ

നാനാരൂപേ നമോ നമഃ

പദ്മജേ പദ്മവംശേ ച

പദ്മരൂപേ നമോ നമഃ

പരമേഷ്ടൈ പരാമൂര്‍ത്ത്യൈ

നമസ്തേ പാപനാശിനി

മഹാദേവ്യൈ മഹാകാജ്യൈ

മഹാലക്ഷ്മൈ നമോ നമഃ

ബ്രഹ്മവിഷ്ണു ശിവാഖ്യായൈ

ബ്രഹ്മനാര്യൈ നമോ നമഃ

കമലാകര ഗേഗായൈ

കാമരൂപേ നമോ നമഃ

കപാലി പ്രണനാഥായൈ

കര്‍മ്മം, ചൈനമോ നമഃ

സരസ്വതി ധ്യാനശ്ലോകം

യാകുന്ദേതു തുഷാരഹാരധവളാ

യാശുഭ്രവസ്ത്രാ വൃതാ

യാവീണ വരദണ്ഡ മണ്ഡിതകരാ

യാശ്വേത പത്മാസനാ

യാബ്രഹ്മാച്യുത ശങ്കരപ്രഭുതിഭിര്‍

ഭേവൈഃസദാപൂജിതം

സാമാം പാതുസരസ്വതീ ഭഗവതീ

നിശ്ശേഷ ജാഡ്യാപഹാഃ

നവരാത്രി മഹാത്മ്യം

നവരാത്രിയ്ക്കും ദേവി ഉപാസനയ്ക്കും യുഗങ്ങളോളം പഴക്കമുണ്ടെങ്കിലും അയോദ്ധ്യാരാജാവ് സുദര്‍ശന ചക്രവര്‍ത്തിയുടെ കാലം മുതലാണ് നവരാത്രി ആരാധനയ്ക്ക് പ്രചാരം സിദ്ധിച്ചത്. കാപട്യമോ ഫലേച്ഛയോ കൂടാതെ ദേവിയുടെ പാദങ്ങള്‍ ആശ്രയിക്കുന്നവര്‍ക്ക് നിത്യാനന്ദം അനുഭവഗോചരമായിത്തീരുന്നു.

ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിലെ സര്‍വ്വപ്രധാനമായ സത്തയുടെ രൂപത്തില്‍ വര്‍ത്തിക്കുന്ന ജഗദംബികയെ നിത്യ, വ്യാപിനി, പൂര്‍ണ്ണ, സ്വതന്ത്ര, ആന്ദ, കുണ്ഡലിനീ, അനാഹത, ദിവ്യ, മാതാ എന്നിങ്ങനെ പല രൂപങ്ങളില്‍ വ്യവഹരിച്ചുപോരുന്നു. സൃഷ്ടിയുടെ എല്ലാ സത്തകളെയും കേന്ദ്രീകരിക്കുകയും അതില്‍ സന്നിധാനം ചെയ്തരുളുകയും ചെയ്യുന്നതിനാല്‍ ആ ദേവിയെ ആത്മസ്വരൂപിണിയെന്ന് ഭക്തജനങ്ങള്‍ വാഴ്ത്തുന്നു. ആ ജഗദംബിക സമസ്ത ജീവജാലങ്ങളെയും അനുഗ്രഹിപ്പാനായി പ്രത്യേകം മിന്നിവിളങ്ങുന്ന പുണ്യകാലമാണ് നവരാത്രികാലം.

ശരത്, വസന്തം എന്നീ രണ്ട് ഋതുക്കളിലെ നവരാതികള്‍ക്കാണ് പ്രാധാന്യമെങ്കിലും ശാരദീയ നവരാത്രിയാണ് നവരാത്രി ഉത്സവമായി ആചരിക്കുന്നത്. നവരാത്രി പൂജാവിധിയില്‍ കന്നിമാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷ പ്രഥമാതിഥി മുതല്‍ ഓരോ ദിവസവും ഓരോ പേരില്‍ ദേവിയെ ആരാധിക്കുന്നു. കുമാരി, തൃമൂര്‍ത്തി, കല്യാണി, രോഹിണി, കാളിക, ചണ്ഡിക, ശാംഭവിദുര്‍ഗ്ഗ, സുഭദ്ര എന്നിവയാണ് ആ പേരുകള്‍. രണ്ടു മുതല്‍ പത്തുവയസ് വരെയുള്ള പെണ്‍കുട്ടികളെ ദേവീ‍ഭാവനയോടെ ഈ വ്യത്യസ്ത പേരുകളില്‍ ഇരുത്തി പൂജിച്ച് ഭക്ഷണം ഉപഹാരം മുതലായവയാല്‍ സംതൃപ്തരാക്കുന്നു.

വിദ്യാഃ സമസ്താസ്തവ ദേവിഭേദാഃ

സ്തിയഃ സമസ്താഃ സകലാ ജഗത്സു

എന്ന തത്വമായിരിക്കാം ഈ പൂജാസങ്കല്പത്തിന് പിന്നില്‍. ദേവിയെ വ്യത്യസ്ത നാമങ്ങളില്‍ ആരാധിക്കുന്നതിന് വ്യത്യസ്തങ്ങളായ ഫലങ്ങളുമുണ്ട്. മേല്‍പ്പറഞ്ഞ മൂര്‍ത്തികള്‍ക്ക് പകരം നവദുര്‍ഗ്ഗകളെ പൂജിക്കുന്ന സമ്പ്രദായവുമുണ്ട്. ഒമ്പതു ദിവസവും കുമാരീപൂജ നടത്തിയ ശേഷമേ ഭക്ഷണം കഴിക്കാവൂ. കേരളത്തില്‍ അഷ്ടമി, നവമി, ദശമി എന്നീ ദിവസങ്ങള്‍ക്കാണ് നവരാത്രിയാഘോഷത്തില്‍ പ്രാധാന്യം. ഈ ദിവസങ്ങളില്‍ ദുര്‍ഗ്ഗാഷ്ടമി, മഹാനവമി, വിജയദശമി എന്നീ പേരുകളില്‍ അറിയപ്പെടുന്നു. അഷ്ടമിക്ക് ദുര്‍ഗ്ഗയെയും നവമിക്ക് മഹാലക്ഷ്മിയെയും ദശമിക്ക് മഹാസരസ്വതിയെയും വിശേഷാല്‍ പൂജിക്കുന്നു.

മധുകൈടഭവധാര്‍ത്ഥം വിഷ്ണുവിനെ യോഗനിദ്രയില്‍ നിന്നുണര്‍ത്താനായി ബ്രഹ്മദേവന്‍ സ്തുതിച്ചപ്പോഴാണ് ദേവി മഹാകാളിയായി അവതരിച്ചത്. ഇത് ദേവിയുടെ തമസോഭാവമാണ്. മഹിഷാസുര നിഗ്രഹത്തിനാണ് ദേവി മഹാലക്ഷ്മിയായി പ്രാദുര്‍ഭവിച്ചത്. ഇത് ദേവിയുടെ രാജസഭാവമാണ്. സുംഭനിസുംഭവധാര്‍ത്ഥം ദേവി മഹാസരസ്വതിയായി അവതരിച്ചു. ഇത് ദേവിയുടെ സാത്വികഭാവമാണ്. ഈ മൂന്നവതാരങ്ങളും അവയുടെ വൈശിഷ്ട്യങ്ങളും ദേവീമാഹാത്മ്യത്തില്‍ വിവരിക്കുന്നുണ്ട്.

ഗൃഹത്തില്‍ പരിശുദ്ധമായ സ്ഥലത്ത് മണ്ഡപം ഉണ്ടാക്കി അലങ്കരിച്ച് ദേവീ പൂജകള്‍ ചെയ്യേണ്ടതാണ്. നിത്യപൂജ ചെയ്യാന്‍ കഴിവില്ലാത്തവര്‍ അഷ്ടമി, നവമി, ദശമി എന്നീ ദിവസങ്ങളിലെ പൂജകള്‍ ചെയ്താലും മതി. ദക്ഷയാഗധ്വംസിനിയായ ഭദ്രകാളി പിറന്നത് അഷ്ടമിക്കായതുകൊണ്ട് അഷ്ടമി പൂജയ്ക്ക് വൈശിഷ്ട്യമേറും. പൂജയും ഹോമവും അന്നദാനവും കുമാരീ പൂജയും ചെയ്താല്‍ നവരാത്രിയുടെ സമ്പൂര്‍ണ്ണഫലം ലഭിക്കും. ത്രിപുരസുന്ദരിയായ മഹാദേവിയെ സേവിക്കുന്ന ഭക്തന് ഐഹികസുഖവും മരണാനന്തരം മോക്ഷവും സിദ്ധമാകുന്നുവെന്നാണ് ദേവീപൂജയുടെ സവിശേഷത.

ശരന്നവരാത്രി'ആദ്ധ്യാത്മിക ചികിത്സ'യുടെ പര്‍വം

ശാരദീയ നവരാത്രിയുടെ ദിനങ്ങള്‍ ആദ്ധ്യാത്മിക ചികിത്സയുടെ സമയമാണെന്നാണ്‌ അഭിജ്ഞമതം. യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ എല്ലാ നവരാത്രങ്ങളും മഹത്വമുള്ളവതന്നെയാണ്‌. ശരന്നവരാത്രമായാലും മേടമാസത്തിലെയോ കര്‍ക്കിടകത്തിലെയോ ഏതുമാകട്ടെ നവരാത്രങ്ങളെല്ലാം തന്നെ ഒരുപോലെ പ്രധാനമാണ്‌. പക്ഷേ, രണ്ടു നവരാത്രങ്ങളാണ്‌ മഹത്വപൂര്‍ണമായി പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത്‌. ശാരദീയ നവരാത്രിയും വസന്തനവരാത്രിയും. രണ്ടു നവരാത്രങ്ങളിലും പ്രകൃതി വളരെയധികം ശാന്തമാണ്‌. അത്യധികം ഉഷ്ണമോ, ശീതമോ, വര്‍ഷമോ, വരള്‍ച്ചയോ, ഈ ദിവസങ്ങളില്‍ ഉണ്ടാകാറില്ല. എങ്കിലും ശരന്നവരാത്രിയ്ക്കുള്ള മഹത്വം ഏറ്റവും അധികമാണെന്നാണ്‌ പറയാറുള്ളത്‌. ഇതിന്റെ കാരണമെന്തായിരിക്കും. ഈ ജിജ്ഞാസയ്ക്കുള്ള ഉത്തരം ശരന്നവരാത്രങ്ങള്‍ ഭഗവതീ ജാഗരണത്തിന്റെ ദിനങ്ങളാണ്‌. ഉത്തരഭാരതത്തില്‍ 'ദേവീജാഗരണ്‍' എന്നാണ്‌ പറയുന്നത്‌. രാത്രിമുഴുവനും വ്രതാനുഷ്ഠാനങ്ങളോടെ ദേവിയെ ഭജിച്ച്‌ ഉണര്‍ന്നിരിക്കുക ഉത്തരഭാരതത്തിലെ ദേവീ ഉപാസനയുടെ രീതിയാണ്‌. ബ്രഹ്മാണ്ഡം മുഴുവനും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന ഊര്‍ജം ഈ ദിവസങ്ങളില്‍ വിശിഷ്ടമായി ജാഗ്രതാവസ്ഥയിലിരിക്കുന്നതുകൊണ്ട്‌ വിശ്വകുണ്ഡലിനീശക്തിയുടെ സുഷുമ്ന മാര്‍ഗം തുറന്നിരിക്കുമെന്നും യാതൊരു തടസ്സവും നേരിടുകയില്ലെന്നും ഭാരതീയ ആദ്ധ്യാത്മിക ചികിത്സ, വിധികളില്‍ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

ശയനം ബോധനാഖ്യം ച

നവരാത്രം ദ്വിധാ ഭവേത്‌

ശയനം ചൈത്രമാസീയമാ-

ശ്വിനസ്ഥം ച ബോധനം

നവരാത്രങ്ങള്‍ രണ്ടുവിധത്തിലാണ്‌. ആദ്യത്തേത്‌ ശയനത്തിന്റേയും രണ്ടാമത്തേത്‌ ജാഗരണത്തിന്റെയും. ഒന്നു ചൈത്രമാസത്തിലെ വസന്തനവരാത്രങ്ങള്‍ ശയനത്തിന്റെതാണെങ്കില്‍ ആശ്വിനത്തിലെ ശരന്നവരാത്രങ്ങള്‍ ജാഗരണത്തിന്റെ ദിനങ്ങളാണ്‌.

ജാഗരണം എന്നുപറയുന്നത്‌ വിശ്വകുണ്ഡലിനീ ശക്തിയുടെ സുഷുമ്നാ മാര്‍ഗത്തില്‍ കൂടിയുള്ള ജാഗരണമാണ്‌. ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിലെ ഊര്‍ജങ്ങള്‍ ഈ ദിനങ്ങളില്‍ ഒരു വിശിഷ്ടരീതിയില്‍ സക്രിയമാകുന്നു. അന്തരീക്ഷത്തിലെ ശക്തി പ്രവാഹങ്ങള്‍, ഊര്‍ജസ്രോതസുകള്‍ വിശിഷ്ടരീതിയില്‍ പ്രവര്‍ത്തനക്ഷമമാകുന്നതുകൊണ്ട്‌ ഈ ദിനങ്ങളില്‍ നടത്തുന്ന ഏത്‌ പ്രവര്‍ത്തിക്കും പതിന്മടങ്ങു ഫലമാണ്‌ ലഭിക്കുന്നതെന്നാണ്‌ ആദ്ധ്യാത്മിക ചികിത്സാ ശാസ്ത്രജ്ഞരുടെ അഭിമതം. ഈ സമയത്ത്‌ നടത്തുന്ന അല്‍പ്പസാധനകള്‍ക്കുപോലും അത്യധികം ഫലം ലഭിക്കുന്നതുകാരണം, പ്രാരബ്ധവശാല്‍ ഉണ്ടായിട്ടുള്ള ജടിലങ്ങളായ ദുര്‍യോഗങ്ങള്‍, പൂര്‍വജന്മങ്ങളിലെ സഞ്ചിത ദുഷ്കര്‍മങ്ങള്‍ എന്നിവ അനായാസമായി നശിക്കുന്നു. ഈ ദിനങ്ങളില്‍ അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോപോലും ചെയ്യപ്പെടുന്ന ആദ്ധ്യാത്മിക പ്രയത്നങ്ങള്‍ വ്യക്തിത്വത്തെ വികാരങ്ങളില്‍നിന്നും അതിശയകരമാംവിധത്തില്‍ മുക്തമാക്കി അതിനെ പ്രകാശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

മഹര്‍ഷീശ്വരന്മാര്‍ ഇതിനെയാണ്‌ ഇങ്ങനെ പ്രതിപാദിച്ചിട്ടുള്ളത്‌.

ഏതസ്മാദപരം കിഞ്ചിത്‌,

വ്രതം നാസ്തി ധരാതലേ

ശാരദീയ നവരാത്രമിദം

പാവനം സുഖദം തദാ.

ആനന്ദം മോക്ഷദം ചൈവ,

സുഖ-സന്താനവര്‍ദ്ധനം

ശത്രുനാശകരം കാമം,

ഇമം പവിത്ര വ്രതം സദാ.

അതായത്‌, ഈ നവരാത്രവ്രതത്തിലും ശ്രേഷ്ഠമായി മറ്റൊരു വ്രതവും ഇല്ല തന്നെ. സാധകനെ പവിത്രനാക്കുകയും എല്ലാ ഐശ്വര്യങ്ങള്‍ക്കും പ്രാപ്തനാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

എങ്ങനെയാണ്‌ ഈ നവരാത്രി വ്രതം അനുഷ്ഠിക്കേണ്ടതെന്നും ഋഷിമാര്‍ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത്‌.

നവമീ തിഥി പര്യന്തം

തപഃ പൂജാ, ജപാദികം

ഏകാഹാരം വ്രതീ കുര്യാത്‌,

സത്യാദി നിയമൈര്‍യുതഃ

പ്രഥമാതിഥി മുതല്‍ നവമി തിഥിവരെ സാധകന്‍ ഒരിക്കലനുഷ്ഠിച്ചുകൊണ്ട്‌ തപ സാധനാ ജപാദികളില്‍ ജപിക്കുകയും സത്യം മുതലായ സദാചാരവ്രതങ്ങള്‍ അനുഷ്ഠിക്കുകയും ചെയ്യണം.

ചുരുക്കത്തില്‍ ശരന്നവരാത്രിയുടെ ദിനങ്ങളില്‍ തപസ്സിനും സാധനയ്ക്കുമാണ്‌ പ്രാധാന്യം നല്‍കേണ്ടത്‌.

നവരാത്രങ്ങളിലെ പൂജകളെ നവരാത്രി പുജയെന്നും സരസ്വതീ പൂജയെന്നും ദുര്‍ഗാപൂജയെന്നും ലക്ഷ്മീപൂജയെന്നും വിശേഷിപ്പിക്കാറുണ്ട്‌. ശരത്കാലത്തിലെ ഈ ഒമ്പതു ദിവസങ്ങളിലും ഭാരതീയര്‍ വ്രതാനുഷ്ഠാനങ്ങള്‍കൊണ്ട്‌ ശാരീരികവും മാനസികവുമായ പവിത്രത കൈവരിച്ച്‌ സൃഷ്ടിയുടെ ആദിശക്തിയായ പരാശക്തിയെ ആരാധിക്കുന്ന ദിവസങ്ങളാണ്‌ ശരവന്നരാത്രി പൂജയെന്നത്‌. ബ്രഹ്മാവിഷ്ണുമഹേശ്വര സ്വരൂപങ്ങളായ സൃഷ്ടിസ്ഥിതി സംഹാര പ്രവൃത്തികള്‍പോലും ആ ആദിപരാശക്തിയുടെ മായാലീലകളായിട്ടാണ്‌ സനാതനധര്‍മത്തിലുള്ള അടിയുറച്ച വിശ്വാസം.

ആദിപരാശക്തിയുടെ തന്നെ മൂന്ന്‌ രൂപങ്ങളായി ദുര്‍ഗാ, ലക്ഷ്മി, സരസ്വതി എന്ന രൂപത്തില്‍ പരാശക്തിയെ നാം ആരാധിക്കുന്നു. ആദ്യത്തെ മൂന്നു ദിവസങ്ങളില്‍ ശാരീരികവും മാനസികവുമായ തിന്മകളെ ആസുരിക ശക്തികളെ നിഗ്രഹിച്ച്‌ മനസിനെ പവിത്രമാക്കി, ഐഹികവും പാരലൗകികവുമായ സകലഐശ്വര്യങ്ങളും പ്രദാനം ചെയ്യുന്ന ലക്ഷ്മീ ദേവിയെ ആരാധിച്ചതിനുശേഷം സകലവിദ്യാസ്വരൂപിണിയായ ബ്രഹ്മവിദ്യാ സ്വരൂപിണിയായ സകലകലകളുടെയും അധിഷ്ഠാന ദേവതയായ സരസ്വതീ ദേവിയെ ആരാധിച്ച്‌ പൂജിച്ച്‌ സ്തുതിച്ച്‌ ആദിപരാശക്തിയുടെ ദുര്‍ഗാലക്ഷ്മീ സരസ്വതി എന്നീ മൂന്ന്‌ സ്വരൂപങ്ങളുടെ വിജയയാത്രയായി വിജയദശമി എന്ന്‌ പത്താമത്തെ ദിവസത്തെ ആഘോഷിക്കുകയാണ്‌ ചെയ്യുന്നത്‌.

ആദി പരാശക്തിയുടെ ഈ മൂന്നു രൂപങ്ങളില്‍ ദുര്‍ഗയെ പര്‍വത രാജനായ ഹിമവാന്റെ പുത്രി പാര്‍വതി ദേവിയായിട്ടാണ്‌ സങ്കല്‍പ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്‌. മഹാലക്ഷ്മീ സ്വരൂപമായ പരാശക്തിയുടെ സ്വരൂപം ക്ഷീരസാഗരം മഥനത്തില്‍നിന്നും ജനിച്ച ലക്ഷ്മീ ദേവിയായിട്ട്‌ സങ്കല്‍പ്പിക്കുന്നു. ഭൃഗുമഹര്‍ഷിയുടെയും കാത്യായന മഹര്‍ഷിയുടെയും പുത്രിയായിട്ട്‌ ജനിച്ച സരസ്വതീ ദേവി സകല കലകളുടെയും അധിഷ്ഠാന ദേവതയാണ്‌. അതുകൊണ്ട്‌ ദേവി സരസ്വതി ഭാര്‍ഗവിയെന്നും കാത്യായനി എന്നും പ്രസിദ്ധങ്ങളാണ്‌.

ഇപ്രകാരം പര്‍വത രാജപുത്രിയായ ദുര്‍ഗ മലൈമകളും,

സാഗരത്തിലെ തിരമാലകളില്‍ നിന്നുത്ഭവിച്ച ലക്ഷ്മീദേവി അലൈമകളും

സകലകലകളുടെയും അധിഷ്ഠാന

ദേവതയായ സരസ്വതി ദേവി

കലൈമകളും എന്ന രൂപത്തില്‍ തമിഴ്സാഹിത്യത്തില്‍ സ്തുതിച്ച്‌ ആരാധിച്ചുവരുന്നുണ്ട്‌. നവരാത്രിയിലെ നായികമാരായി മലൈമകളായ ദുര്‍ഗാദേവിയും അലൈമകളായ ലക്ഷ്മീദേവിയും കലൈമകളായ സരസ്വതിദേവിയും മുമ്മൂന്നു ദിവസങ്ങളായി ഭാരതത്തില്‍ പൂജിച്ച്‌ സ്തുതിച്ച്‌ ആരാധിക്കപ്പെടുന്നുവെന്നുള്ളതാണ്‌ നവരാത്രി സവിശേഷത.

മൂകാംബിക ക്ഷേത്രം

മൂകാംബിക ക്ഷേത്രം

   

കര്‍ണാടക സംസ്ഥാനത്തിലെ ഉഡുപ്പി ജില്ലയിലെ കൊല്ലൂര്‍ എന്ന സ്ഥലത്തില്‍ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന പ്രസിദ്ധമായ ദേവീ ക്ഷേത്രമാണ്‌ കൊല്ലൂര്‍ മൂകാംബിക ക്ഷേത്രം. സൗപര്‍ണിക നദിയുടെ തീരത്ത്‌ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഈ ക്ഷേത്രത്തിനു നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ പഴക്കമുണ്ട്‌. ആദിശങ്കരന്‍ നിശ്ചയിച്ച പൂജാവിധികളാണു ഇന്നും ഇവിടെ പിന്തുടര്‍ന്നു വരുന്നത്.

വിജയദശമി ദിനത്തില്‍ കുരുന്നുകളുടെ വിദ്യാരംഭത്തിന് ഈ ക്ഷേത്ര സന്നിധി ഏറെ ശുഭകരമാണെന്ന് വിശ്വാസം. കുട്ടികള്‍ക്ക് വിദ്യാഭ്യാസം തുടങ്ങാനുള്ള നല്ല മുഹൂര്‍ത്തമായി വിജയ ദശമി ദിനത്തെയും ഐശ്വര്യമുള്ള സ്ഥലമായി ഈ ക്ഷേത്രത്തെയും വിലയിരുത്തുന്നു. ഇവിടുത്തെ ദേവിയുടെ ശക്തിയില്‍ വിശ്വസിച്ച് ദേവീ പൂജയ്‌ക്കും വിദ്യാരംഭത്തിനുമായി ഇന്ത്യയുടെ നാനാ ഭാഗത്തു നിന്നും ധാരാളം ആള്‍ക്കാര്‍ എത്തുന്നു.

നടുവില്‍ ഒരു സ്വര്‍ണ രേഖ ഉള്ള സ്വയംഭൂ ലിംഗമാണു ഇവിടുത്തെ പ്രതിഷ്ഠ. ലിംഗത്തിനു വലതു വശത്തു മഹാകാളി, മഹാലക്ഷ്മി, മഹാസരസ്വതി എന്നിങ്ങനെ മൂന്നു ശാക്തേയ രൂപങ്ങളും ഇടതു വശത്ത്‌ ത്രിമൂര്‍ത്തികളും സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു എന്നാണു സങ്കല്‍പം. സ്വയംഭൂ ലിംഗത്തിനു പുറകിലായി ആദി ശങ്കരനാല്‍ പ്രതിഷ്ഠിക്കപ്പെട്ട ശംഘ്ചക്രഗധാധാരിയായ ദേവീ വിഗ്രഹവും കാണപ്പെടുന്നു. പഞ്ചലോഹനിര്‍മിതമാണ് ഈ വിഗ്രഹം. ദേവി വിഗ്രഹത്തിന്‍റെ മാറില്‍ ചാര്‍ത്തിയിരിക്കുന്ന രത്നം വളരെ വിലപ്പെട്ടത്തും പ്രസിദ്ധവുമാണ്‌. സ്വര്‍ണ്ണത്തിലുള്ള സിംഹമുഖം, വെള്ളിയില്‍ തീര്‍ത്ത വാള്‍ എന്നിവയണു പ്രധാന അലങ്കാരങ്ങള്‍. ഇവയെല്ലാം ചാര്‍ത്തിയുള്ള പൂജ അലങ്കാര ദീപാരാധന എന്നറിയപ്പെടുന്നു.

ദേവി പ്രതിഷ്ഠക്കു പുറമെ പഞ്ചമുഖ ഗണപതി, സുബ്രഹ്മണ്യന്‍, ഹനുമാന്‍, മഹാവിഷ്ണു, വീരഭദ്രന്‍ എന്നീ ഉപദേവതകളും നാലമ്പലത്തിനുള്ളില്‍ പ്രതിഷ്ഠിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. വീരഭദ്രസ്വമിയുടെ പ്രതിഷ്ഠക്കു ഈ ക്ഷേത്രത്തില്‍ വളരെ പ്രാധാന്യം കൊടുക്കുന്നുണ്ട്‌. ദേവിയുടെ അംഗരക്ഷകനാണെന്നും, അല്ല കോലാപുര മഹര്‍ഷി തന്നെയാണ് വീരഭദ്രസ്വമി എന്നും സങ്കല്‍പ്പങ്ങല്‍ നിലവിലുണ്ട്‌. ശത്രുസംഹാരത്തിനായി നാളികേരം ഉടയ്ക്കുന്നതു ഇവിടുത്തെ ഒരു പ്രധാന വഴിപാടാണ്. വിഭൂദി പൂജയാണ് വീരഭദ്രനു നല്‍കുന്നത്. ഗര്‍ഭഗ്രഹത്തിനു പുറകിലായി വടക്കേ മൂലയില്‍ ശങ്കരപീഠം കാണാം.ഇതിനു മുന്നിലായി ശങ്കരാചാര്യ കൃതികളിലെ ഉദ്ധരണിയോടു കൂടി അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ ഒരു വെണ്ണക്കല്‍ പ്രതിമയുണ്ട്. ക്ഷേത്ര ഭാരവാഹികളില്‍ നിന്നും പ്രത്യേക അനുമതി വാങ്ങിയാല്‍ ശങ്കരാചാര്യ പീഠം ദര്‍ശിക്കാനാകും.

ചുറ്റു മതിലിനു വെളിയില്‍, ബലി പീഠം, ദ്വജസ്തംഭം, ദീപസ്തംഭം എന്നിവ കാണാനാകും. ദ്വജസ്തംഭം സ്വര്‍ണ്ണം പൂശിയതാണ്. കാര്‍ത്തിക മാസത്തിലെ ദീപോത്സവം ഇവിടത്തെ ഏറ്റവും വലിയ ആകര്‍ഷണമാണ്. ക്ഷേത്രത്തിനു വെളിയിലെ പടിഞ്ഞാറെ തെരുവില്‍ ത്രയംബകേശ്വര ക്ഷേത്രം, ശൃംഗേരി ക്ഷേത്രം, മാരിയമ്മന്‍ ക്ഷേത്രം എന്നിവയും ഉണ്ട്. ഇതു കൂടാതെ മത പഠന കേന്ദ്രങ്ങളും തെരുവിലുണ്ട്. കാഞ്ചി കാമകോടി പീഠം നടത്തുന്ന ശ്രീ ജയേന്ദ്ര സരസ്വതി വേദിക് പഠന കേന്ദ്രത്തില്‍ കുട്ടികള്‍ക്ക് സൌജന്യമായി വേദ പഠനം നല്‍കുന്നുണ്ട്.

ക്ഷേത്രോല്‍പ്പത്തിയെക്കുറിച്ചു പല സങ്കല്‍പ്പങ്കളും ഐതിഹ്യങ്ങളും നിലവിലുണ്ട്‌. പുരാണങ്ങളില്‍ ഈ ക്ഷേത്രത്തിനെക്കുറിച്ചു പരാമര്‍ശങ്ങള്‍ ഉണ്ട്‌. സന്യാസവര്യനായ കോല മഹര്‍ഷി ഇവിടെ തപസ്സനുഷ്ടിച്ചിരുന്ന അവസരത്തില്‍ മറ്റൊരു അസുരനും ശിവ പ്രീതിക്കായി ഇതേ പ്രദേശത്തില്‍ തപസ്സുചെയ്തു വന്നിരുന്നു. അസുരതപസ്സില്‍ സന്തുഷ്ടനയി മഹാദേവന്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടപ്പോള്‍ വരം ചോദിക്കാനാകാതെ അസുരനെ പാര്‍വതി ദേവി മൂകനാക്കി. ഇതില്‍ കോപിഷ്ടനയ മൂകാസുരന്‍ ദേവി ഭക്തനായ കോല മഹര്‍ഷിയെ ഉപദ്രവിക്കാനാരംഭിച്ചു. ഒടുവില്‍ ദേവി മൂകാസുരനെ വധിക്കുകയും കോല മഹര്‍ഷിയുടെ അഭ്യര്‍ത്ഥന പ്രകാരം മൂകാംബിക ദേവിയായി അവിടെ കുടികൊള്ളുകയും ചെയ്തു എന്നാ‍ണു സങ്കല്‍പം.

ആദിശങ്കരന്‍ ഈ പ്രദേശത്തു അനേക ദിനങ്ങള്‍ തപസ്സു ചെയ്തതില്‍ ദേവി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയും അന്നു ദേവി ദര്‍ശനം കൊടുത്ത രൂപത്തില്‍ സ്വയംഭൂവിനു പുറകില്‍ ദേവി വിഗ്രഹം അദ്ദേഹം പ്രതിഷ്ഠ നടത്തി എന്നും വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. മൂകാംബിക ക്ഷേത്രത്തില്‍ നിന്നും കുറച്ചു കിലോമീറ്റര്‍ ദൂരെയാണു കുടജാദ്രി മലനിര. കുടജാദ്രിയുമയി ബന്ധപ്പെട്ടു മൂകാംബിക ക്ഷേത്രതിനു ഒരു ഐതിഹ്യം നിലവിലുണ്ട്‌. ഈ മലനിരകളില്‍ ആദിശങ്കരന്‍ തപസ്സു ചെയ്യുകയും ഈ തപസ്സില്‍ ദേവി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടപ്പോള്‍ തന്‍റെ കൂടെ ദേവി വരണമെന്നും താന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്ന സ്ഥലത്ത്‌ ദേവിയെ പ്രതിഷ്ഠിക്കണം എന്നും ആഗ്രഹം അറിയിച്ചു.

ശങ്കരന്‍റെ ആഗ്രഹം സമ്മതിച്ച ദേവി അദ്ദേഹത്തെ പിന്തുടരുകയും ലക്‍ഷ്യസ്ഥാനത്ത് എത്തുന്നതു വരെ ശങ്കരന്‍ തിരിഞ്ഞു നോക്കരുതു എന്ന വ്യവസ്ഥയും വച്ചു. ശങ്കരനെ പരീക്ഷിക്കാനുറച്ച ദേവി കൊല്ലൂരെത്തിയപ്പോള്‍ തന്‍റെ പാദസ്വരത്തിന്‍റെ ശബ്ദം നിലപ്പിക്കുകയും ഇതില്‍ സംശയാലുവായ ശങ്കരന്‍ തിരിഞ്ഞു നോക്കുകയും ചെയ്തു. അങ്ങനെ ദേവി സ്വയംഭൂവില്‍ വിലയം പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്തു എന്നാണു ഐതിഹ്യം. തന്‍റെ മുന്‍പില്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട അതേ രൂപത്തിലാണു സ്വയംഭൂവിനു പുറകിലുള്ള ദേവിവിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിച്ചതെന്നും വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു.

പലതരം സസ്യലതാതികളാലും സൗപര്‍ണിക നദിയുടെ ഉത്ഭവസ്ഥാനം എന്നതിലും കുടജാദ്രി വളരെ സവിശേഷതകള്‍ ഉള്ള ഒരു ഇടമാണു. ഇവിടെ ആദിശങ്കരന്‍ തപസ്സു ചെയ്തു എന്നു പറയപ്പെടുന്ന ഗുഹയും ശങ്കരപീഠവും കാണാം. മൂകാംബിക ദേവിയുടെ മൂലസ്ഥാനം എന്നു അറിയപ്പെടുന്ന ഇടത്തില്‍ ഒരു ക്ഷേത്രവും കാണാം. വളരെയധികം സിദ്ധന്മാരുടേയും സന്യാസിമാരുടേയും വാസസ്ഥലമാണു കുടജാദ്രി.

കുടജാദ്രി മലകളില്‍ നിന്നും ഉദ്ഭവിച്ചു ക്ഷേത്രത്തിനു സമീപത്തു കൂടെ ഒഴുകുന്ന പുണ്യ നദിയാണു സൗപര്‍ണിക. സുവര്‍ണ(ഗരുഡന്‍)തന്‍റെ മാതാവായ വിനുതയുടെ സങ്കടമോക്ഷാര്‍ഥം ഈ നദീതീരത്തു തപസ്സു ചെയ്തു എന്നും തപസ്സില്‍ സന്തുഷ്ടയായ ദേവിയോടു തന്‍റെ പേരില്‍ ഈ നദി അറിയപ്പെടണമെന്നു ആവശ്യപ്പെട്ടു എന്നാണു സങ്കല്‍പം. ഗരുഡന്‍ തപസ്സു ചെയ്തു എന്നു പറയപ്പെടുന്ന ഗുഹ ഗരുഡ ഗുഹ എന്നറിയപ്പെടുന്നു. അനേകം ഔഷധച്ചെടികളിലൂടെ ഒഴുകി വരുന്നതു കൊണ്ടു സൗപര്‍ണിക നദിയിലെ സ്നാനം സര്‍വ്വരോഗനിവാരണമായി കരുതി വരുന്നു.

വിജയ ദശമിക്കു പുറമേ ചന്ദ്ര യുഗാദി (ചന്ദ്രവര്‍ഷം), രാമനവമി, നവരാത്രി, സൂര്യ യുഗാദി(സൂര്യ വര്‍ഷം), മൂകാംബികാ ജന്‍‌മാഷ്ടമി, ഗണേശ ചതുര്‍ത്ഥി, കൃഷ്ണാഷ്ടമി, നരക ചതുര്‍ദശി എന്നിവയെല്ലാം വിശേഷമായിട്ട് മൂകാംബികയില്‍ ആഘോഷിക്കുന്നു.

അക്ഷര്‍ധാം എന്ന മഹാത്ഭുതം

അക്ഷര്‍ധാം എന്ന മഹാത്ഭുതം

എല്ലാലോകാത്ഭുതങ്ങളെയും വെല്ലുന്ന മറ്റൊരു നിര്‍മ്മിതിയാണ്‌ ദല്‍ഹിയിലെ അക്ഷര്‍ ധാം ക്ഷേത്രസമുച്ചയം.

ദല്‍ഹി- നോയിഡ പാതയില്‍ യമുനാ തീരത്ത്‌ നൂറേക്കര്‍ സ്ഥലത്ത്‌ നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന അക്ഷര്‍ ധാം സന്ദര്‍ശിക്കാന്‍ പ്രതിദിനം എത്തുന്നത്‌ പതിനായിരങ്ങളാണ്‌. 2005 നവംബര്‍ 6 ന്‌ തുറന്നുകൊടുത്ത അക്ഷര്‍ധാമിന്‌ അഞ്ചുവയസ്സു തികഞ്ഞപ്പോള്‍ ദശലക്ഷങ്ങളാണ്‌ സന്ദര്‍ശകരായെത്തിയത്‌. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഹൈന്ദവ ആരാധനാലയമായി 2007 ഡിസംബര്‍ 17-ന്‌ ഗിന്നസ്‌ ബുക്കില്‍ സ്ഥാനം ലഭിച്ച അക്ഷര്‍ ധാം അനുദിനംമാറുന്ന ദല്‍ഹിയുടെ മുഖഛായയ്ക്ക്‌ മാറ്റുകൂട്ടുകയാണ്‌. ദല്‍ഹിയിലെത്തുന്ന സന്ദര്‍ശകരില്‍ 70 ശതമാനവും അക്ഷര്‍ധാമിലെത്തുന്നു. ഹൈന്ദവ സംസ്ക്കാരത്തിന്റെ പതിനായിരം വര്‍ഷത്തെ ആചാരവും പാരമ്പര്യവും ആത്മീയതയും ഉള്ളംകയ്യിലെ നെല്ലിക്കപോലെ വെളിവാക്കുന്ന ഒന്നാന്തരം ദൃശ്യ ശ്രാവ്യ സംവിധാനങ്ങളും ഈ ക്ഷേത്രസമുച്ചയത്തിനുണ്ട്‌.

ഭഗവാന്‍ സ്വാമിനാരായണന്റെ പരമ്പരയില്‍ പ്രമുഖനായ യോഗിജി മഹാരാജ്‌ യമുനാ നദിക്കരയില്‍ സ്ഥലം കണ്ടെത്തി ഏറ്റെടുത്തത്‌ മൂന്നര പതിറ്റാണ്ടുകള്‍ക്ക്‌ മുമ്പാണ്‌. നൂലാമാലകളില്‍ കുടുങ്ങി ആഗ്രഹിച്ചതുപോലെ ക്ഷേത്രം പണിയാന്‍ അനുമതി ലഭിച്ചില്ല. എന്‍ഡി.എ ഭരണകാലത്താണ്‌ തടസ്സങ്ങളെല്ലാം നീങ്ങി ക്ഷേത്രം പണി ആരംഭിച്ചത്‌. 2000 നവംബര്‍ 8 നാണ്‌ ശിലാന്യാസം നടന്നത്‌.

ക്ഷേത്രസമുച്ചയത്തില്‍ സ്വാമി നാരായണന്റെ 11 അടി ഉയരമുള്ള വിഗ്രഹം സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന കെട്ടിടത്തിന്‌ 141 അടി ഉയരവും 316 അടി വീതിയും 370 അടി നീളവുമുണ്ട്‌. രാജസ്ഥാനില്‍ നിന്നുള്ള പിങ്ക്‌ മണല്‍കല്ലും ഇറ്റാലിയന്‍ വെണ്ണക്കല്ലുമാണ്‌ നിര്‍മ്മാണത്തിന്‌ ഉപയോഗിച്ചിട്ടുള്ളത്‌. സ്വര്‍ണം പൂശിയ വിഗ്രഹത്തോടൊപ്പം മറ്റനേകം ദേവിദേവന്മാരുടെയും ഋഷി പരമ്പരകളുടെയും ശില്‍പങ്ങളുമുണ്ട്‌. എല്ലാം പഞ്ചലോഹങ്ങളില്‍ നിര്‍മ്മിച്ചവ. 234 തൂണുകളും ഒന്‍പത്‌ മകുടങ്ങളുമുള്ള നിര്‍മ്മിതിക്ക്‌ ലവലേശം ഇരുമ്പുരുക്ക്‌ സാമഗ്രികളോ കോണ്‍ക്രീറ്റോ ഉപയോഗിച്ചിട്ടില്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ചുട്ടുപൊള്ളുന്ന വേനലിലും ക്ഷേത്രസമുച്ചയത്തില്‍ വിയര്‍ക്കേണ്ടിവരുന്നില്ല. കെട്ടിടത്തിന്റെ ആധാരശില കല്ലില്‍ കൊത്തിയ 148 ആനകളാണ്‌. ഈ ഗജേന്ദ്ര പീഠത്തിന്‌ 3000 ടണ്‍ ഭാരമുണ്ട്‌. ഒരു ദിസവം മുഴുവന്‍ നടന്നുകണ്ടാലും തീരാത്ത കാഴ്ചകളാണ്‌.20000ല്‍ പരം ശില്‍പങ്ങള്‍ ഇവിടെ ഉണ്ട്‌. 7000 ശില്‍പികളും 11000 സന്യാസിമാരും സന്നദ്ധപ്രവര്‍ത്തകരും അക്ഷര്‍ധാമിന്റെ നിര്‍മ്മാണത്തിനായി പ്രയത്നിച്ചു. മകുടങ്ങളുടെ ഉള്‍ഭാഗവും ചുമരുകളുമെല്ലാം കൊത്തുപണികളാല്‍ അലംകൃതമാണ്‌.

സ്വാമിനാരായണന്റെ വിഗ്രഹമിരിക്കുന്ന പ്രധാന മകുടത്തിന്റെ ഉള്‍ഭാഗം രത്നങ്ങള്‍ പതിപ്പിച്ചതുമാണ്‌. പ്രമുഖ ശില്‍പി സതീശ്‌ ഗുജറാല്‍ പറഞ്ഞത്‌ അന്‍പതു വര്‍ഷമെങ്കിലുമെടുത്താലേ ഇത്തരമൊരു നിര്‍മ്മാണം തീര്‍ക്കാനാകൂ എന്നാണ്‌.

ഭാരത്‌ ഉപവന്‍ എന്ന വിശാലമായ പൂന്തോട്ടം പുല്‍ത്തകിടിയും തണല്‍ മരങ്ങളും ചെമ്പില്‍ നിര്‍മ്മിച്ച 65 പ്രതിമകളും കൊണ്ട്‌ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. യജ്ഞപുരുഷ കുണ്ട്‌ എന്ന പേരിലുള്ള യാഗശാലയില്‍ വൈകുന്നേരമുള്ള സംഗീത ജലധാര വര്‍ണഭംഗിയും ഭക്തിസാന്ദ്രവുമാണ്‌. നാല്‌ പ്രദര്‍ശന ഹാളുകളില്‍ സ്വാമി നാരായണന്‍ സമൂഹത്തിനുണ്ടാക്കിയ പരിവര്‍ത്തനത്തിന്റെ നേര്‍ ചിത്രമാണ്‌ നല്‍കുന്നത്‌. ചലിക്കുന്ന രൂപങ്ങളും അതിനൊത്ത ശബ്ദങ്ങളും അത്യന്താധുനികമാണ്‌. നീലകണ്ഠയാത്ര എന്ന പേരില്‍ 50 മിനുട്ട്‌ ദൈര്‍ഘ്യമുള്ള ചലച്ചിത്രം പടുകൂറ്റന്‍ വെള്ളിത്തിരയില്‍ പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കുന്നത്‌ അക്ഷര്‍ധാമിനെ ഏറെ ആകര്‍ഷകമാക്കുന്നു. ദല്‍ഹിയിലെന്നല്ല ഇന്ത്യയില്‍ ഒരിടത്തും അത്രയും വലുപ്പമുള്ള അഭ്രപാളി ഇല്ല. 85 അടി ഉയരവും 65 അടി നീളവുമുള്ളതാണിത്‌.

നീലകണ്ഠനെന്ന സ്വാമിനാരായണന്‍ 11 വര്‍ഷം കൊണ്ട്‌ ഹിമാലയം മുതല്‍ കന്യാകുമാരിവരെ 12000 കിലോമീറ്റര്‍ സഞ്ചാരപഥത്തിലൂടെ പ്രേക്ഷകരെ കൊണ്ടുപോകുന്നതാണ്‌ നീലകണ്ഠയാത്ര. 151 പുണ്യനദികളുടെ ഉത്ഭവസ്ഥാനത്തുനിന്ന്‌ ശേഖരിച്ച ജലം ഉള്‍ക്കൊള്ളിച്ച തടാകത്തിലെ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ പ്രതിബിംബം ഇരട്ടകെട്ടിടത്തിന്റെ പ്രതീതിയാണ്‌ ഉളവാക്കുന്നത്‌. തുരങ്കത്തില്‍ നിര്‍മ്മിച്ച കനാലില്‍ 18 മിനുട്ട്‌ തോണിയിലൂടെ നീങ്ങുമ്പോള്‍ അത്‌ ആര്‍ഷപരമ്പരയിലൂടെയുള്ള ഒരു തിര്‍ത്ഥയാത്രയായി മാറുകയാണ്‌. ആധുനിക ലോകത്തിലുള്ളതെല്ലാം എത്ര ഭക്തിയോടെയും ശക്തിയോടെയും ഭംഗിയോടെയും പൗരാണിക കാലത്ത്‌ ചെയ്തുപോന്നു എന്ന്‌ നിശ്ചല ദൃശ്യങ്ങളും അതിനെകുറിച്ചുള്ള വിവരണങ്ങളും മയിലാകൃതിയിലുള്ള തോണിയാത്രയിലൂടെ കാട്ടിത്തരുന്നു. വിവരിച്ചാല്‍ തീരാത്ത വിസ്മയങ്ങളാണ്‌ അക്ഷര്‍ധാമിനുള്ളത്‌. തീര്‍ത്ഥാടകരായാലും വിനോദസഞ്ചാരികളായാലും അക്ഷര്‍ധാമിലെ സന്ദര്‍ശനം പ്രത്യേക അനുഭൂതിയാകുമെന്ന്‌ തീര്‍ച്ച.

2005 നവംബര്‍ 6 ന്‌ രാഷ്ട്രപതി എ.പി.ജെ. അബ്ദുള്‍കലാം അക്ഷര്‍ധാമിന്റെ ഉദ്ഘാടനം നിര്‍വഹിക്കവെ "താനിതുവരെ അനുഭവിക്കാത്ത ആഹ്ലാദമാണ്‌ ഇവിടെ വന്നപ്പോള്‍ ഉണ്ടായത്‌." എന്നാണ്‌ പറഞ്ഞത്‌. പ്രധാനമന്ത്രി മന്‍മോഹന്‍ സിംഗും ബിജെപി നേതാവ്‌ എല്‍.കെ. അദ്വാനിയുമടക്കമുള്ള പ്രമുഖര്‍ പങ്കെടുത്ത ഉദ്ഘാടന ചടങ്ങില്‍ കാല്‍കോടിയോളം ജനങ്ങള്‍ സാക്ഷിയായതാണ്‌.

ഹിന്ദു, അറിയേണ്ടതും ഓർക്കേണ്ടതും

ഹിന്ദു, അറിയേണ്ടതും ഓർക്കേണ്ടതും

വേദങ്ങൾ 

1.ഋഗ്വേദം

2.യജുര്വേദം

3.സാമവേദം

4.അഥര്വ്വവേദം

ഓരോ വേദങ്ങളേയും മൂന്ന്

കാണ്ഡങ്ങളായി വിഭജിച്ചിട്ടുണ്ട്,

---------------------------------------------

--------------------

1.കര്മ്മകാണ്ഡം

2.ഉപാസനാകാണ്ഡം

3.ജ്ഞാനകാണ്ഡം

ഓരോ വേദങ്ങളേയും നാല്

വിഭാഗങ്ങളായും വിഭജിച്ചിട്ടുണ്ട്,

---------------------------------------------

----------------------

1.സംഹിത

2.ബ്രാഹ്മണം

3.ആരണ്യകം

4.ഉപനിഷത്

വേദപഠനം സുഗമമാക്കുന്നതിനു വേണ്ടി

ആറ് വേദാംഗങ്ങള് ഉണ്ട്,

---------------------------------------------

-----------------------------

1.ശിക്ഷ

2.കല്പം

3.വ്യാകരണം

4.നിരുക്തം

5.ജ്യോതിഷം

6.ഛന്ദസ്സ്

ഓരോ വേദങ്ങള്ക്കും ഉപവേദങ്ങളും ഉണ്ട്,

---------------------------------------------

----------

യഥാക്രമം,

1.ആയുര്വ്വേദം

2.ധനുര്വ്വേദം

3.ഗാന്ധര്വ്വവേദം

4.a.ശില്പവേദം,b.അര്ത്ഥോപവേദം

ഉപനിഷത്(ശ്രുതി)

-----------------------

ഏകദേശം2000ത്തോള

ം ഉണ്ടായിരുന്നതായി ഗ്രന്ഥങ്ങള്

പറയുന്നു,ഇപ്പോള്108എണ്ണം

ലഭ്യമാണ്.അവയില്‍ ശങ്കരാചാര്യ

സ്വാമികള് ഭാഷ്യം രചിച്ചിട്ടുള്ള1

0എണ്ണം പ്രധാനപ്പെട്ടതാ

ണ്,അതായത്ദശോപനിഷത്തുക്കള്-

--------------------------------------------

1.ഈശാവാസ്യം,

2.കഠം,

3.കേനം,

4.പ്രശ്നം,

5.മുണ്ഡകം,

6.മാണ്ഡൂക്യം,

7.തൈത്തിരീയം,

8.ഐതരേയം,

9.ഛാന്ദോക്യം,

10.ബൃഹദാരണ്യകം

ഷഡ്ദര്ശനങ്ങൾ

----------------------

1.സാംഖ്യദര്ശനം-കപിലമുനി,

2.യോഗദര്ശനം-പതഞ്ജലിമഹര്ഷി,

3.ന്യായദര്ശനം-ഗൗതമമുനി,

4.വൈശേഷികദര്ശനം-കണാദമുനി,

5.ഉത്തരമീമാംസദര്ശനം(വേദാന്തദര

്ശനം)-ബാദരായണമഹര്ഷി,

6.പൂര്വ്വമീമാംസദര്ശനം(മീമാംസ

ദര്ശനം)-ജൈമിനിമഹര്ഷി

സ്മൃതി(ധര്മ്മശാസ്ത്രം)

-----------------------

പ്രധാനപ്പെട്ടവ 20

1.മനുസ്മൃതി

2.യാജ്ഞവലക്യസ്മൃതി

3.വിഷ്ണുസ്മൃതി

4.അത്രിസ്മൃതി

5.ഹാരിതസ്മൃതി

6.ആംഗിരസ്മൃതി

7.യമസ്മൃതി

8.ആപസ്തംബസ്മൃതി

9.വസിഷ്ടസ്മൃതി

10.ദേവലസ്മൃതി

11.സമവര്ത്തസ്മൃതി

12.കാത്യായനസ്മൃതി

13.ബൃഹസ്പതിസ്മൃതി

14.പരാശരസ്മൃതി

15.വ്യാസസ്മൃതി

16.ശംഖസ്മൃതി

17.ലിഖിതസ്മൃതി

18.ദക്ഷസ്മൃതി

19.ഗൗതമസ്മൃതി

20.ശാതാപസ്മൃതി

(മനുസ്മൃതി,യാജ്ഞവലക്യസ്മൃതിഇവ വളരെ

പ്രധാനപ്പെട്ടവ ആണ്.

പുരാണങ്ങള്

-----------------------

അഷ്ടാദശപുരാണങ്ങൾ

---------------------------

1.ബ്രഹ്മപുരാണം

2.വിഷ്ണുപുരാണം

3.ശിവപുരാണം

4.ഭാഗവതപുരാണം

5.പത്മപുരാണം

6.നാരദപുരാണം

7.മാര്ക്കണ്ഡയപുരാണം

8.അഗ്നിപുരാണം

9.ഭവിഷ്യപുരാണം

10.ലിംഗപുരാണം

11.വരാഹപുരാണം

12.സ്കന്ദപുരാണം

13.വാമനപുരാണം

14.കൂര്മ്മപുരാണം

15.മത്സ്യപുരാണം

16.ഗരുഡപുരാണം

17.ബ്രഹ്മാണ്ഡപുരാണം

18.ബ്രഹ്മവൈവര്ത്തകപുരാണം

ഇതിഹാസങ്ങൾ

-------------------

1.രാമായണം

2.മഹാഭാരതം

ഇതിഹാസ-പുരാണങ്ങളെ പഞ്ചമവേദങ്ങള്

എന്നും പറയുന്നു.

രാമായണം

--------------

രാമായണത്തിന് ഏഴു കാണ്ഡങ്ങള്

1.ബാലകാണ്ഡം

2.അയോദ്ധ്യാകാണ്ഡം

3.ആരണ്യകാണ്ഡം

4.കിഷ്കിന്ധാകാണ്ഡം

5.സുന്ദരകാണ്ഡം

6.യുദ്ധകാണ്ഡം

7.ഉത്തരകാണ്ഡം

മഹാഭാരതം

----------------

മഹാഭാരതത്തിന് 18പര്വ്വങ്ങള്ഉണ്ട്.

1.ആദിപര്വ്വം

2.സഭാപര്വ്വം

3.ആരണ്യപര്വ്വം

4.വിരാടപര്വ്വം

5.ഉദ്യോഗപര്വ്വം

6.ഭീഷ്മപര്വ്വം

7.ദ്രോണപര്വ്വം

8.കർണ്ണപര്വ്വം

9.ശല്യപര്വ്വം

10.സൗപ്തികപര്വ്വം

11.സ്ത്രീപര്വ്വം

12.ശാന്തിപര്വ്വം

13.അനുശാസനപര്വ്വം

14.അശ്വമേധികപര്വ്വം

15.ആശ്രമവാസപര്വ്വം

16.മുസലപര്വ്വം

17.മഹാപ്രസ്ഥാനപര്വ്വം

18.സ്വര്ഗ്ഗാരോഹണപര്വ്വം

ശ്രീമദ് ഭഗവത് ഗീത

-----------------------------

മഹാഭാരതം ഭീഷ്മപര്വ്വം 25 മുതല് 45

വരെയുള്ള അദ്ധ്യായങ്ങളാണ്ശ്രീമദ് ഭഗവത്

ഗീത 18അദ്ധ്യായങ്ങൾ,700 ശ്ലോകങ്ങൾ.

(പല ഗീതാഗ്രന്ഥങ്ങളിലും 701 ശ്ലോകങ്ങൾ

കാണാറുണ്ട്. പതിമൂന്നാം

അദ്ധ്യായത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ

അർജുനൻ ഉന്നയിക്കുന്ന ഒരു

ചോദ്യത്തിന്റെ ('' പ്രകൃതിം പുരുഷം

ചൈവ ക്ഷേത്രം ക്ഷേത്രജ്ഞമേവ ച

ഏതദ്വേദിതുമിച്ഛാമി ജ്ഞാനം

ജ്ഞേയം ച കേശവ '')രൂപത്തിലുള്ളതും

ഗീതയുടെ ശങ്കരഭാഷ്യത്തിൽ

ഉൾപ്പടുത്തിയിട്ടില്ലാത്തതുമായഒരു

ശ്ലോകം ഒഴിവാക്കുമ്പോഴാണ്

ശ്ലോകങ്ങളുടെ എണ്ണം 700 ആകുന്നത്.

അവിടെ അർജുനന്റെ ചോദ്യം

ഒഴിവാക്കി, കൃഷ്ണന്റെ ഉത്തരം

കൊണ്ടാണ് ശങ്കരഭാഷ്യം തുടങ്ങുന്നത്.)

1.അര്ജ്ജുനവിഷാദയോഗം

2.സാംഖ്യയോഗം

3.കര്മ്മയോഗം

4.ജ്ഞാനകര്മ്മസന്ന്യാസയോഗം

5.കര്മ്മസന്ന്യാസയോഗം

6.അദ്ധ്യാത്മയോഗം

7.ജ്ഞാനവിജ്ഞാനയോഗം

8.ക്ഷരാക്ഷരബ്രഹ്മയോഗം

9.രാജവിദ്യാരാജഗുഹ്യയോഗം

10.വിഭൂതിവിസ്താരയോഗം

11.വിശ്വരൂപദര്ശനയോഗം

12.ഭക്തിയോഗം

13.ക്ഷേത്രക്ഷേത്രജ്ഞവിഭാഗയോഗം

14.ഗുണത്രയവിഭാഗയോഗം

15.പുരുഷോത്തമയോഗം

16.ദൈവാസുരസമ്പദ്വിഭാഗയോഗം

17.ശ്രദ്ധാത്രയവിഭാഗയോഗം

18.മോക്ഷസന്ന്യാസയോഗം

1-6വരെയുള്ള അദ്ധ്യായങ്ങളെ

കര്മ്മയോഗം,7-12ഭക്തിയോഗം,13-1

8ജ്ഞാനയോഗം എന്നും പറയാറുണ്ട്

ആരാണ് ഹിന്ദു..?

>ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും മഹത്തായ ആര്ഷ്

ഭാരത സംസ്കാരത്തിന്റ

െ പിന്തുടര്ച്ചകാരന് ആയതില്

അഭിമാനം കൊള്ളുകയും സനാതന ധര്മം

അനുവര്ത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവന് ഹിന്ദു.

>ഹിന്ദുസ്ഥാനെ മാതൃസ്ഥാനത്ത് കണ്ട്

വന്ദിക്കുന്നവന്‍ ഹിന്ദു..

>"ലോകാ സമസ്താ സുഖിനോ ഭവന്തു " എന്ന

പ്രാര്ഥനയിലൂടെ ലോകത്തിലെ സര്വ്വ

ചരാചരങ്ങളുടെയും നന്മ കാംക്ഷിക്കുന്നവ

ന് ഹിന്ദു..

>അനേകം ദേവതകളെ ആരാധിക്കുമ്പോഴു

ം ഒരേ ഒരു ഈശ്വര സങ്കല്പം മാത്രം

ഉള്ളവന് ഹിന്ദു..

>ഈശ്വരന് എന്നത് സര്വ്വ

ചരാചരങ്ങളിലും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്ന

ചൈതന്യം ആയിട്ട് അറിയുന്നവന് ഹിന്ദു..

>മതത്തിന്റെ പേരില് ഒരിടത്തും

തളയ്ക്കപെടാതെ പരിപൂര്ണ ജീവിത

സ്വാതന്ത്ര്യം ഉള്ളവന് ഹിന്ദു..

>ഏത് ഇഷ്ട്ട ദേവനെ ആരാധിക്കുമ്പോഴു

ം ഏത് ക്ഷേത്ര ദര്ശനം ശീലമാക്കുമ്പോഴു

ം ഇതെല്ലം സര്വ്വ ശക്തനായ

ജഗധീശ്വരനിലേക്കുള്ള അനേക

മാര്ഗങ്ങളില് ഒന്ന് മാത്രമെന്ന്

അറിയുന്നവന് ഹിന്ദു...

>എന്റെ മതവും എന്റെ ദൈവവും, നിന്റെ

മതത്തിനെയും നിന്റെ ദൈവതിനെയും

കാള് ശ്രെഷ്ട്ടംഎന്നും എന്റെ മാര്ഗം

മാത്രമാണ് ഒരേ ഒരു മാര്ഗം എന്നും

പഠിപ്പിക്കാത്തവന് ഹിന്ദു...

>കൃഷ്ണനെ പോലെ തന്നെ

ക്രിസ്തുവിനെയും നബിയേയും

ഉള്ക്കൊള്ളുവാന് വിശാല മന്സുള്ളവന്

ഹിന്ദു.....

>സ്വരാജ്യത്തിന് വേണ്ടി സ്വജീവന്

സമര്പ്പിക്കാന്‍ സര്വ്വദാ സന്നദ്ധന്

ആയവന് ഹിന്ദു...

>ദൈവത്തിനെ ഭയപ്പാടോടെ കാണാതെ

പ്രേമ ഭക്തിയോടെ സ്നേഹിക്കുന്നവന്

ഹിന്ദു...

>"എനിക്ക് നല്ലത് മാത്രം വരുത്തേണമേ."

എന്ന് പ്രാര്ത്ഥിക്കാതെ "സുഖവും ദുഖവും

ഒരേ പോലെ സ്വീകരിക്കാനുള്ള ശക്തി

നല്കേണമേ " എന്ന് പ്രാര്ത്ഥിക്കുന്നവന്

ഹിന്ദു...

>സ്വര്ഗ്ഗവും നരകവും ഈ ഭൂമിയില് തന്നെ

ആണെന്നും അത് സ്വകര്മഫലം

അനുഭവിക്കല് ആണെന്നും അറിയുന്നവന്

ഹിന്ദു...

> ഒരു വ്യക്തിയിലോ ഒരു ഗ്രന്ഥതിലോ

മാത്രം ഒതുക്കാന് കഴിയാത്ത,

അനേകായിരം ഋഷി വര്യന്മാരാലും

ലക്ഷകണക്കിന് ശാസ്ത്ര ഗ്രന്ഥങ്ങളാലും

അനുഗ്രഹീതമായ സനാതന സംസ്കാരം

കൈമുതല് ആയവന് ഹിന്ദു...

>2000 ത്തോളം അടിസ്ഥാന ഗ്രന്ഥങ്ങളും ,

10000 ത്തോളം വ്യാഖ്യാനങ്ങളും , 100000

ത്തോളം ഉപാഖ്യാനങ്ങളും ഉള്ള ആര്ഷ

ഭാരത സംസ്കാരത്തിന്റ

െ ജ്ഞാനസാഗരത്തില്‍ നിന്ന് ഒരു

കൈകുമ്പിളില് ജ്ഞാനം എങ്കിലും

കോരി എടുക്കാന് ശ്രമിചിട്ടുള്ളവന്

ഹിന്ദു...

>സര്വ്വ ചരാചരങ്ങളുടെയും

നിലനില്പ്പിന് ആധാരമായ പ്രകൃതിയെ

ഈശ്വരന് ആയി കണ്ട് സ്നേഹിക്കുകയും

പക്ഷി മൃഗാതികളെയും വൃക്ഷങ്ങളെയും

പരിപാലിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവന് ഹിന്ദു..

ഈശ്വര വിശ്വസി ആയി മാത്രം

കഴിയാതെ മനസ്സിനെ ഈശ്വരനിലേക്ക്

സ്വയം ഉയര്ത്തി, ഈശ്വരനെ

അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞ് ആ പരമമായ ആനന്ദം

നേടാന് ശ്രെമിക്കുന്നവന് ഹിന്ദു...

"മാനവ സേവ ആണ് മാധവ സേവ" എന്ന

തത്വത്തില് ഊന്നി ജാതി മത ഭേദമന്യേ

എല്ലാവരെയും സഹായിക്കുമ്പോഴു

ം തിരിച്ചൊന്നും പ്രതീക്ഷിക്കാത്

തവന് ഹിന്ദു...

മാതാവിന്റെയും പിതാവിന്റെയും

ഗുരുവിന്റെയും സ്ഥാനം ഈശ്വരനെക്കള്

മഹത്തരമായി കാണുന്നവന് ഹിന്ദു..

ഇനിയൊരു ജന്മം ഉണ്ടെങ്കില് പരമ

പവിത്രമായ ഭാരത മാതാവിന്റെ

മടിത്തട്ടില് ഒരു പുല്ക്കൊടി

ആയെങ്കിലും പിറക്കാന് കഴിയണമേ

എന്ന് പ്രാര്ത്ഥിക്കുന്നവന് ഹിന്ദു...

ഇപ്രകാരം ഹിന്ദുവിനെ നിര്വചിക്കാന്

ഒരു കുറിപ്പ് കൊണ്ട് ഒന്നും ആകില്ല എന്ന്

മനസിലാക്കികൊണ്ട് ഈ എളിയ ശ്രമം

ഇവിടെ നിര്ത്തുന്നവന്‍ ഹിന്ദു.............!!!!!!!!!!

!!!

ഇതാണ് ഹിന്ദു.. ഇതാകണം ഹിന്ദു...

അല്ലാതെ ഇത്ര മഹത്തരവും

ജ്ഞാനസാഗരവുമായ ഹിന്ദു

സംസ്കാരത്തിനെ അറിയാതെ കേവലം

ഒരു മതം ആയികണ്ട് , അതിലെ ഒരു ഗ്രന്ഥം,

ഒരേ ഒരു ഗ്രന്ഥം എങ്കിലും

വായിച്ചറിയാന് പോലും കൂട്ടാക്കാതെ

അല്ലേല് "മെനക്കെടാന്"" വയ്യാതെ"

ഒറ്റപെട്ട സംഭവങ്ങളെയും

വ്യക്തികളെയും ഉയര്ത്തിപ്പിടിച്ചുകൊ

ണ്ട് , നിരീശ്വരവാദികളുടെയും

രാഷ്ട്രീയകച്ചവടകാരുടെയും

കൂട്ടുപിടിച്ച് യഥാര്ത്ഥ ഹിന്ദുകള്ക്ക്

എതിരെയും അതുവഴി തന്റെ

പൈതൃകത്തിന് എതിരെ തന്നെയും

പൊങ്ങച്ചത്തോട് കൂടി വാള് ഓങ്ങുന്ന

"ഇന്നത്തെ പരിഷ്കൃത ഹിന്ദു" ആകരുതേ

നിങ്ങള്... ..,.........

ഓര്ക്കുക....ലോകത്തിലെ മറ്റെല്ലാ

മഹാസംസ്കാരങ്ങളും നശിച്ചു

നാമാവശേഷമായിട്ടും ആര്ഷ ഭാരത

സംസ്കാരം ഇന്നും ലോകത്തിനു മുഴുവന്

വഴികാട്ടിയായി , ജ്ഞാനത്തിന്റെ

പ്രകാശം നല്കി ജ്വലിച്ച് നില്ക്കുന്നു - "

ലോകാ സമസ്താ സുഖിനോ ഭവന്തു "എന്ന

മഹത്തായ മനോഭാവം - ഇന്ന് ലോകജനത

വീണ്ടും ഭാരതത്തിന്റെ

ജ്ഞാനസാഗരത്തിനെ പ്രതീക്ഷയോടു കൂടി

ഉറ്റുനോക്കുന്നു...ഓരോ ഭാരതീയനും

അഭിമാനത്തോടു കൂടി പറയാന്

തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു....."

മന്ത്രജപത്തിന്റെ പ്രയോജനങ്ങള്‍

മന്ത്രജപത്തിന്റെ പ്രയോജനങ്ങള്‍

മന്ത്രജപത്തിന്റെ ആത്യന്തികലക്ഷ്യം ഈശ്വരസാക്ഷാത്കാരം അഥവാ മോക്ഷമാണ്. അതേസമയം ഇതിന് ഭൗതികമായ പ്രയോജനങ്ങളുമുണ്ട്. ആത്മീയമായ വളര്‍ച്ചയോടൊപ്പം തന്നെ ഭൗതികമായ നേട്ടങ്ങള്‍ക്കും മന്ത്രശക്തിയെ ഉപയോഗപ്പെടുത്താം.

ധര്‍മ്മം, അര്‍ത്ഥം, കാമം, മോക്ഷം എന്നിവയാണല്ലോ പുരുഷാര്‍ത്ഥങ്ങള്‍. പുരുഷാര്‍ത്ഥസിദ്ധിക്ക് മന്ത്രജപത്തിലൂടെ ഉണരുന്ന ശക്തി നമ്മെ സഹായിക്കുന്നു. തന്ത്രശാസ്ത്രത്തില്‍ ഉള്‍പ്പെടുന്ന ശാന്തി, വശ്യം, സ്തംഭനം, വിദേ്വഷണം, ഉച്ചാടനം, മാരണം തുടങ്ങിയ കര്‍മ്മങ്ങള്‍ പൊതുവെ ഭൗതികമായ നേട്ടങ്ങളെ ലക്ഷ്യം വെച്ചുകൊണ്ടുള്ളതാണ്.

മാധവജി എഴുതുന്നു: ‘ ദേവതാസംബന്ധിയായ ഉപദ്രവങ്ങളെ വശീകരിക്കുകയോ ആകര്‍ഷിക്കുകയോ സ്വാധീനിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നത് വശ്യം; അങ്ങിനെയുള്ള ജീവികളുടെ പ്രവൃത്തികള്‍ അഹിതകരങ്ങളാകുമ്പോള്‍ തടയുന്നത് സ്തംഭനം; അവരുടെയിടയില്‍ ഛിദ്രവാസന വളര്‍ത്തി സ്വയം രക്ഷനേടുവാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നത് വിദേ്വഷണം; ഉപദ്രവിക്കുവാന്‍ കഴിയാത്ത സ്ഥാനത്തേയ്ക്ക് അവരെ നീക്കിനിര്‍ത്തുന്നത് ഉച്ചാടകം; ആ വക ജീവികളെയോ ദേവതകളെയോ മനുഷ്യരെയോ മന്ത്രശക്തിയുപയോഗിച്ച് നിഹനിക്കുന്നത് മാരണം.

ഒരേ മന്ത്രം തന്നെ പ്രയോഗവൈവിധ്യത്താല്‍ ഈ ആറു കര്‍മ്മങ്ങള്‍ക്കായും ഉപയോഗിക്കാമെന്ന് മന്ത്രശാസ്ത്രം പറയുന്നു. അങ്ങനെ സാധാരണ മനുഷ്യന് അസാധ്യങ്ങളായ പല അത്ഭുതകൃത്യങ്ങളും ശക്തമായ ഉപാസനകൊണ്ടും ശാസ്ത്രാഭ്യാസം കൊണ്ടും ഒരു മാന്ത്രികന് ചെയ്യാന്‍ സാധിക്കുമെന്നതിന് രണ്ടുപക്ഷമില്ല.

ശാസ്ത്രത്തെ പ്രായോഗികമായി അഭ്യസിച്ച് പഠിക്കാതെ വിദൂരത്തുനിന്നുകൊണ്ട് കാര്യമറിയാതെ പറയുന്ന സ്തുതിയും പരിഹാസവും ഒന്നുപോലെ അശാസ്ത്രീയങ്ങളും അവാസ്തവങ്ങളും ബാലിശങ്ങളുമാണെന്ന് പറഞ്ഞേ തീരൂ. ഇതില്‍നിന്നും മന്ത്രത്തെ വിവിധ കാര്യസിദ്ധികള്‍ക്കായി ഉപയോഗിക്കാമെന്നു നാം കണ്ടു. ഇതാണ് ജ്യോതിഷപരമായ ദോഷശാന്തിക്ക് മന്ത്രത്തെ ഉപയോഗിക്കുന്നതിന്റെ അടിസ്ഥാനം.

ഗ്രഹനിലയില്‍ പിഴച്ചുനില്‍ക്കുന്ന ഗ്രഹത്തിന്റെയോ അതിന്റെ ദേവതയുടെയോ മന്ത്രങ്ങള്‍ ഭക്തിപൂര്‍വ്വം ജപിക്കുക. പുരശ്ചരണം തുടങ്ങിയ അനുഷ്ഠാനങ്ങള്‍ നിര്‍വഹിക്കുക ഒരു സാധാരണക്കാരനു ക്ലേശകരമായിരിക്കും. നിരന്തരമായി ജപം മാത്രം അനുഷ്ഠിക്കുക.

ഭക്തിപൂര്‍വ്വമുള്ള ജപം ഏതുക്ലേശങ്ങളെയും പരിഹരിക്കും. സാധനയില്‍ മാത്രം ആവശ്യമായ സങ്കീര്‍ണ്ണവും സൂക്ഷ്മവുമായ അനുഷ്ഠാനങ്ങള്‍ ഒഴിവാക്കി ജപം ആര്‍ക്കും പരിശീലിപ്പിക്കാവുന്നതാണ്. മന്ത്രം ഒരു ഗുരുവിന്റെ ഉപദേശപ്രകാരം ജപിക്കുന്നതാണ് ഉത്തമം.

മൂലമന്ത്രം

മൂലമന്ത്രം

ഗണപതിയുടെ മൂലമന്ത്രം
ഓം ഗം ഗണപതയേ നമഃ

ശിവന്റെ മൂലമന്ത്രം
ഓം നമഃ ശിവായ

വിഷ്ണുവിന്റെ മൂലമന്ത്രം
ഓം നമോ നാരായണായ

സുബ്രഹ്മണ്യന്റെ മൂലമന്ത്രം
ഓം വചത്ഭുവേ നമഃ

ശാസ്താവിന്റെ മൂലമന്ത്രം
ഓം ഘ്രൂം നമഃ പരായ ഗോപ്ത്രേ

സരസ്വതീ ദേവിയുടെ മൂലമന്ത്രം
ഓം സം സരസ്വത്യൈ നമഃ

ഭദ്രകാളിയുടെ മൂലമന്ത്രം
ഓം ഐം ക്ളീം സൌഃ ഹ്രീം ഭദ്രകാള്യൈ നമഃ

ദുർഗ്ഗയുടെ മൂലമന്ത്രം
ഓം ഹ്രീം ദും ദുർഗ്ഗായെ നമഃ

ഭുവനേശ്വരിയുടെ മൂലമന്ത്രം
ഓം ഹ്രീം നമഃ

ശങ്കരനാരായണന്റെ മൂലമന്ത്രം
ഓം ഹൃം ശിവനാരായണായ നമഃ

ശ്രീരാമന്റെ മൂലമന്ത്രം
ഓം രാം രാമായ നമഃ

ശ്രീപാർവ്വതിയുടെ മൂലമന്ത്രം
ഓം ഹ്രീം ഉമായൈ നമഃ

ഹനുമാന്റെ മൂലമന്ത്രം
ഓം ഹം ഹനുമന്തായ ആഞ്ജനേയായ മഹാബലായ നമഃ

അന്നപൂർണ്ണേശ്വരിയുടെ മൂലമന്ത്രം
ഓം ഹ്രീം ശ്രീം നമോ ഭഗവതി മഹേശ്വരി അന്നപൂർണ്ണേ സ്വാഹ

നരസിംഹമൂർത്തിയുടെ മൂലമന്ത്രം
ഔം ക്ഷ്രൗ നമഃ

ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ മൂലമന്ത്രം
ഓം ക്ളീം കൃഷ്ണായ നമഃ

മഹാലക്ഷ്മിയുടെ മൂലമന്ത്രം
ഓം ഐം ശ്രീം ഹ്രീം ക്ളീം നമഃ

സൂര്യന്റെ മൂലമന്ത്രം
ഓം ഹ്രാം ഹ്രീം സഃ രവയേ നമഃ

ചന്ദ്രന്റെ മൂലമന്ത്രം
ഓം സോമായ നമഃ

കാലഭൈരവന്റെ മൂലമന്ത്രം
ഓം നമോ ഭഗവതേ ശ്രീം ക്ളീം സൌ ഐം ഓം കാം കാലഭൈരവായ നമഃ

മൂകാംബികയുടെ മൂലമന്ത്രം
ഓം ഐം ഗൗരി ഐം പരമേശ്വരി ഐം സ്വാഹാ

ദക്ഷിണാമൂർത്തിയുടെ മൂലമന്ത്രം
ഓം നമോ ഭഗവതേ ദക്ഷിണാ മൂർത്തയേ മഹ്യം മേധാം പ്രജ്ഞാം പ്രയച്ഛ സ്വാഹാ

HOW MANY GITA ARE THERE??

HOW MANY GITA ARE THERE??

In general Gita refers to a divine song or powerful spiritual message conveyed by one to another in most cases from a standpoint of a Guru (teacher) to a Shishya(pupil). These were different conversations which had taken place between various people on how to conduct oneself or how to face situations during testing periods. The clarifications or solutions provided during such periods were termed as Gita.

A closer look at all the Gitas show that most of them occurred in the Mahabharata. A look at the various forms of Gita(in alphabetical order) are as given below-

Anu Gita-   It occurs in the Mahabharata in the Ashwamedha Parva. Adhyaaya 16. The conversation is between Pandava Prince Arjuna and Shri Krishna after the war and coronation of Yudhisthira as King.

Ashtavakra Gita- It is a conversation between King Janaka and Ashtavakra on soul, bondage and ultimate reality, emphasis being on renunciation or Sanyasa.

Avadhutha Gita- It is based on the principles of Advaitha Vedanta and is said to have been sung by Lord Dattatreya who was considered an Avadhuta or a saint born on this earth beyond ego concsciousness and duality.

Bhagavad Gita- It is a 700 verse scripture from the Mahabharata adhyaaya 25 to 42(18 chapters) of Bhishmaparva between the Pandava Prince Arjuna and Lord Krishna who acts as his guide and charioteer.

Bhikshu Gita- It is in Shrimad Bhagvat Purana, chapter 5 of Skanda 12. It is in the form of a dialogue between King Parikshit and Sage Suka and is a brief exposition of the Vedanta philosophy, Brahman and the Atma.

Bodhya Gita- It is from Mahabharata, Book Moksha parva which is a part of the Book Shanti Parva. It is a conversation between Rishi Bodhya and King Yayati.

Brahma Gita-It is from the Skanda Purana, 4th adhyaya of Sutha Samhita and first twelve chapters of Yagya Vaibhava Khanda. There is another version with the same name in the latter part of the nirvana portion of 173 to 181 in Yoga Vasishta.

Brahmana Gita- It is a part of the Anu Gita which has been mentioned above.

Devi Gita- It is part of the Devi Bhagavatham written by the great sage Vyasa, seventh Skandha from adhyaya 31 to 40. It tells us about an incarnation of the Devi wherein she describes her own nature, nature of her worship with meditation, yogic practices, rituals and other austerities.

10.Ganesha Gita- It is from Ganesh Puran, chapters 138-148 of the Kridakandha which is modelled on the Bhagavad Gita where Ganesha is given the divine and central role. It is a discourse between King Varenya and Lord Ganesha in the form of Gajanana.

11.Gopika Gita-It is the song of the Gopis or the cowherd girls of Brindavan and their deep and selfless love to Lord Krishna. This is in the tenth chapter of the Bhagavat Puran which is the story of Lord Vishnu as told by the great Sage Suka to King Janamejaya.

12.Guru Gita-It was written by Sage Vyasa and consists of 352 verses. It is part of the Skanda Puran and is a dialogue between Lord Shiva and Goddess Parvati in which she asks him to teach her all about the Guru tattwa.

13.Hamsa Gita(or also referred to as Uddhava Gita)- It is in Shrimad Bhagavat Puran, Skandha 11,verse 40 section 6 to section 29 comprising of more than 1000 verses and consists of Krishna’s final discourse to Uddhava before Krishna leaves his mortal coil on Earth.

14.Hanumad Gita-It is the discourse that was given by Goddess Sita to Hanuman after their return back to Lanka after the defeat of Ravana and the coronation of Lord Rama.

15.Hari Gita-  It was the name given by Sage Narada to the Bhagavad Gita in the Mahabharata, Book Shanti Parva, verse 10, chapter 346.

16.Haritha Gita- It is from Mahabharatha, Mokshaparva as a part of Shantiparva. It speaks of non violence in association with sanyasa ashram. It contains twenty verses attributed to Haritha Muni

17. Ishvara Gita- First 11 chapters of Uttara Vibhaaga from Kurma Purana. It contains the teachings of Lord Shiva also referred to as Ishvara and contains not only the teachings of the Bhagavad Gita but also many new themes like worshipping the Linga, Patanjali’s eight fold yoga and it believes that Shiva and not Lord Krishna is the ultimate goal.

18. Kapila Gita- It is from Shrimad Bhagavat Purana, Skandha 3, Chapters 23 to 33. It is the story of how Sage Kapila offers solace to his old mother Devahuti whose soul is hungering for spiritual knowledge.

19. Manki Gita- It is from Mahabharata, Moksha parva as a part of Shanti Parva. It is a story narrated in 50 verses of a saint named Manki and his two bullocks, the core message being give up desire and greed and develop compassion for all beings.

20.Pandava Gita or Prapanna Gita-It is called the Song of Surrender and it is made up of a compilation of quotes from many great personalities from the Puranic age who have glorified the Lord including all the Pandavas.

21.Parasara Gita-It is from Mahabharata, Moksha Parva as a part of Shanti Parva and it is the longest of all the Gitas of the Shanti Parva. It consists of nine chapters. It is said to be a dialogue between Sage Parasara the father of Sage Vyasa and King Janaka.

22.Pingala Gita- It is from Mahabharata, Moksha Parva as a part of Shanti Parva. It is a beautiful story told by Shri Krishna to Uddhava about a prostitute Pingala and her story of liberation.

23.Rama Gita- It is from Adhyaatma Ramayan which is a part of Brahmanda Purana in the 5th Sarga of the Uttara Khanda which is the common Gita generally referred to. The other one is common in Tamil Nadu and is found in Guru Gyana Vasishta in TattvaSaarayana. There are three Khandas(parts) in this text namely Gyana Kanda(knowledge), Upasana Khanda(spiritual practice) and Karma Kanda(actions). The Rama Gita has 18 chapters in the second pada of the Upaasana Kanda.

24.Ramana Gita-This Gita was written by Shri Ramana Maharishi in Sanskrit. It was recorded by one of his foremost disciples Shri Ganapati Muni who in the company of several other disciples received answers to 37 Questions which were put forward to Shri Ramana along the lines of the Bhagavad Gita and formed 18 chapters of 300 verses

25. Ribhu Gita-It forms the sixth part of the Shiva Rahasya Purana and it is a dialogue between Sage Ribhu and Sage Nidagha in about two thousand verses on the Self and Brahman.

26.Rudra Gita-It is contained in Skanda 4 of the Srimad Bhagavatha of chapter 24 in shlokas 16-79 and in Varaha Puran in chapters 70-72.They are instructions given by Lord Shiva to Prachetas (Daksha). It contains verses dedicated to the glory and magnificence of Lord Vishnu. It eulogizes the worship of Vishnu to the path of liberation and self realization and also talks about Hinduism and its teachings.

27.Sampaaka Gita-It is from Mahabharata, Mokshaparva as a part of Shantiparva. It consists of twenty one verses in which Sampaaka a learned and pious Brahmin gives the message that one could attain everlasting happiness only through renunciation.

28.Shiva Gita-It is from Patala Khanda of Padma Purana and it is made up of 16 chapters. In this Gita, Sage Agastya consoles Rama when Ravana takes away Sita and advises him to pray to lord Shiva. Lord Shiva appears before Lord Rama and his teachings to Lord Rama forms the Shiva Gita.

29.Sruti Gita-It is contained in Skandha 10, chapter 87 of Srimad Bhagavatam where in King Parikshit asks Sage Suka to explain the attributeless Brahman  against the theory of the Gods with attributes.

30.Surya Gita- It is found in Guru Gyana Vasishta in TattvaSaarayana. There are three Khandas(parts) in this text namely Gyana Kanda(knowledge),Upasana Khanda(spiritual practice) and Karma Kanda(actions). The Surya Gita is in first five adhyaayas in the third pada of Karma Kanda. (Vishishta Advaita)

31.Suta Gita-It is from Skandha Purana ,Adhyaayas 13 to 20 of Yagya Vaibhava Khanda. It refutes dualism and strictly advocates monism. It differs from the Bhagavad Gita as the Bhagavad Gita gives lots of space for further interpretations other than monism but the Suta Gita does not accept any other idea or interpretation

32.Swaminarayan Gita or Yogi Gita-It is a selection of teachings and prayers of Shri Yogiji Maharaj who was the fourth spiritual successor of Swaminarayan and gives the attributes necessary for a devotee to  practice to attain liberation and spiritual enlightenment.

 33.Uttara Gita- It is said that after enjoying all the pleasures of the kingdom and the materialistic world as Arjuna grew older, a sense of detachment came over him and he approached Krishna to impart to him the knowledge of the Brahman. It consists of three chapters and it gives answers to Arjuna’s questions.

34.Vallabh Gita-Vallabh Gita is also referred to as Shodasha granthas as Shri Vallabh taught his disciples to seek the true goal of life which is liberation. It is a collection of sixteen works of Shri Vallabh in which all range of subjects have been discussed.

35.Vasishta Gita or Yoga Vasishta-It is a discourse given by Maharishi Vasishta to Prince Rama when Rama is said to be in a dejected state. It consists of 32000 shlokas and is associated with the principles of non duality and Advaita Vedanta.

36.Vibheeshana Gita- This Gita is taught by Lord Rama to Vibheeshana on the battlefield of Lanka and advises Vibheeshana on the virtues of devotion, faith and right values.

37.Vicakhnu Gita-It is from Mahabharata, Mokshaparva as a part of Shanti parva. It speaks about Ahimsa or non violence. It consists of eleven verses and it tells us about King Vicakhnu’s visit to a yagna where animal sacrifice is to be performed and his moving pleas for Ahimsa. This is narrated by Bhishma to Yudhisthira.

38.Vidhura Gita- It is a dialogue between Vidura and King Dhritarashtra wherein he not only advises him about the science of politics but values of right conduct, fairplay and truthfulness.

39.Vritra Gita-It is from Mahabharat, Moksha Parva as a part of Shanti Parva. It is said to be a dialogue between a fierce demon Vritrasura and Shukracharya the Guru of all the demons (Asuras) and it consists of two chapters.

40.Vyaadha Gita-It is from Vana Parva Mahabharata and consists of the teachings given by a butcher(Vyaadha) to a monk which was related to Pandava prince Yudhisthira by Sage Markandeya. The arrogant monk is humbled by the simple butcher who teaches him ‘Nishkama Karma’.

41. Vyaasa Gita -It is from Kurma Purana, from 12th Adhyaaya onwards of Uttara Vibhaaga and Sage Vyaasa teaches the highest path to self knowledge. It emphasizes the unity of faiths and on the philosophy of non dualism.

42.Yama Gita- It is said to be of three types-1)In Vishnu Puran 3rd Ansh upto 7th chapter. 2) In Agni Purana,3rd khanda adhyaaya 381 and 3)In Narasimha Purana 8th adhyaaya.

പന്ത്രണ്ട്‌ രാശികളുടെ പ്രത്യേകതകള്‍

മേടം: സ്വതന്ത്രങ്ങളായ ആശയങ്ങളോടുകൂടിയവരാണ് ഈരാശിരക്കാര്‍. ശാസ്ത്രത്തിലും വേദാന്തത്തിലും അഭിരുചിയുണ്ടായിരിക്കും. ഗുണപരമായ ആശയങ്ങളോടുകൂടിയവരാണിവര്‍. ഈ രാശിക്കധിപതി ചൊവ്വയാണെന്നതിനാല്‍ ധൈര്യശാലികളായിരിക്കും. സാധാരണയായി സ്ഥൂലിച്ചതാണെങ്കിലും നല്ല ഉറച്ച ശരീരമായിരിക്കും. പ്രശ്‌നപരിഹാരമുണ്ടാക്കാന്‍ മണിക്കൂറുകണക്കിന് അദ്ധ്വാനിക്കാന്‍ പോലും ഇക്കൂട്ടര്‍ മടിക്കുകയില്ല. ഈ രാശിയുടെ അഞ്ച്- ഒന്‍പതുകളിലുള്ള ഗുരു സൂര്യന്‍ ഗുണപ്രദം തന്നെയാണ്. 3, 6, 11 ലുള്ള ബുധന്‍, ശനി എന്നിവ ഗുണ പ്രദമല്ല.

എടവം: ഇതിന്റെ പേരുതന്നെ ഇതിന്റെ ഗുണങ്ങളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഇവര്‍ താരതമ്യേന ദീര്‍ഘകായന്മാരായിരിക്കുകയില്ല. ഗണിതമാണ് ഇവര്‍ക്കിഷ്ടപ്പെട്ട വിഷയം. വളരെ ചെറുപ്പത്തില്‍തന്നെ പുസ്തകപാരായണ പ്രിയരായിരിക്കും . നിശിതമായ ഓര്‍മ്മശക്തിയും ഇവര്‍ക്കുണ്ടായിരിക്കും. നല്ല ബുധനാണെങ്കില്‍ എഴുത്തുകാരനായി ശോഭിക്കും. കോപമടക്കാനാവാതെയും വരാം. ഇത് സ്ഥിരരാശിയായതിനാല്‍ ശനി ബാധകാധിപതിയാണ്. എങ്കിലും പത്തിനുടമസ്ഥരും ശനിയാണെന്നതിനാല്‍ ആ ഗ്രഹം നില്‍ക്കുന്നിടത്തേയും ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.

മിഥുനം: ഇവരില്‍ ചിലര്‍മാത്രമായിരിക്കും അലസന്മാര്‍. യാന്ത്രിക മനോഭാവം, മനസ്സില്‍ പലകാര്യങ്ങളും ഉണ്ടായിരിക്കും. ഓരോ തുറയിലും അല്‍പ്പമെങ്കിലും വിവരമുണ്ടായിരിക്കും. ബുധനാണിതിന്റെ അധിപതി. നാഡിസംബന്ധമായത്. ഏതുകാര്യത്തിലും ശ്രീഘ്രഗാമിത്വം കാംക്ഷിക്കുന്നവര്‍. വികാരവിക്ഷുബ്ധരാവും തീ വിപത്ത്, ശസ്ത്രക്രിയ എന്നിവയ്ക്ക് സാദ്ധ്യത. ശുക്രനും, ശനിയും ഗുണ കാരികള്‍. സൂര്യനും, ചൊവ്വയും, ഗുരുവും ഗുണകാരികളല്ല.

കര്‍ക്കടകം: ഈരാശിക്കാരുടെ കൂട്ടത്തില്‍ ബുദ്ധിശാലികളെ കൂടുതലായിക്കാണും. അന്യരെ ബഹുമാനിക്കുന്നവര്‍ ഭാര്യ (ഭര്‍ത്താവ്)യേയും മക്കളേയും അതിരറ്റ് സ്‌നേഹിക്കും. സംസാരത്തില്‍ ഏതോ ഒരു ന്യായംസ്ഥുരിക്കുന്നതായി ക്കാണും. മറ്റുള്ളവരോട് അനുകമ്പയുണ്ടെങ്കിലും ദാനംചെയ്യാന്‍ മടിക്കും. കര്‍ക്കടകം ജലതത്വമായതിനാല്‍ ഇവര്‍ വാഗ്മികളാകും.
ജീവിതത്തില്‍ പൊതുവില്‍ പുരോഗമിക്കുന്നവര്‍ ഇവരത്രേ. ചൊവ്വയും ഗുരുവും നല്ലസ്ഥാനത്ത് ചേര്‍ന്നാല്‍ഫലം അത്ഭുതകരമായിരിക്കും. ജാതകത്തില്‍ ഗുരു ആറിലാണെങ്കില്‍ അതിനാല്‍ നന്മഉണ്ടാകുക വിരളമാണ്. പക്ഷേ ഒന്‍പതിലാണെങ്കില്‍ വിജയലബ്ധി സുലഭമായിരിക്കും.

ചിങ്ങം: ചിങ്ങം അഥവാ സിംഹം എന്നപേരുതന്നെ ഈ രാശിക്കാരെ പറ്റി മനസിലാക്കിത്തരുന്നുണ്ട്. നല്ല കെട്ടുറപ്പുള്ള ശരീരം വിശാലമായ മാറിടം. ആദര്‍ശ ധീരര്‍, കലാഭിരുചിയുള്ളവര്‍ മതാഭിമാനികള്‍ പഴയ ആചാരങ്ങളേയും സമ്പ്രദായങ്ങളേയും വിലമതിക്കുന്നവര്‍ കടുകിട പിഴക്കാന്‍ കൂട്ടാക്കാത്ത ഇവര്‍ക്ക് ചിലപ്പോള്‍ ചുറ്റു പാടുകളുമായി ഇണങ്ങിപ്പോകാന്‍ സാധിക്കാതെ വരും. ഗുരുവും, ചൊവ്വയും ഉപകാരികളും ശുക്രനും, ബുധനും, ശനിയും അപകാരികളുമാകുന്നു.

കന്നി: ഇവര്‍ സാധാരണ സൗന്ദര്യത്തോടുകൂടിയവരാണ്. ക്ഷോഭിച്ച് കാര്യങ്ങള്‍ചെയ്ത് അവസാനം ബുദ്ധിമുട്ടേണ്ടിവരും. മറ്റുള്ളവരെ അപേക്ഷിച്ച് സംഗീതപ്രിയരായിരിക്കും ഇവര്‍. ശുക്രന്‍ രണ്ടാമത്തെ അധിപനായാല്‍ കലാഭിരുചിയോടൊപ്പം വിദ്വാനായി ശോഭിക്കാന്‍ സാദ്ധതയുണ്ട്. ശനി അഞ്ച് ആറ് അധിപനാകയാല്‍ ഈ ഗ്രഹം നില്‍ക്കുന്നിടത്തിനെ അനുസരിച്ച് ഫലം കിട്ടും. ശുക്രനും, ബുധനും ഗുണകാരികള്‍. ഞെരമ്പ്, ഉദരം എന്നിവ സംബന്ധിച്ച് അസുഖങ്ങള്‍ വന്നേക്കാം.

തുലാം: ത്രാസുപോലത്തെ ശരീരഘടനയും മനസ്സുമായിരിക്കും. സുക്ഷമജ്ഞാനതല്‍പ്പരത. വ്യക്തികളേയും കര്യങ്ങളേയും വിശകലനംചെയ്ത് നോക്കും. സമുദായത്തില്‍ കാണുന്ന തിന്മകള എതിര്‍ത്ത് പോരാടും. കുടുംബത്തേയും പരിസ്ഥിതിയേയും സ്‌നേഹിക്കുന്നവര്‍ തങ്ങളെപറ്റി മറ്റുള്ളവര്‍ പറയുന്നത് കാര്യമാക്കിയെടുക്കുകയില്ല. പ്രമുഖരാവാനും സാദ്ധ്യതയുണ്ട്. ദീര്‍ഘദര്‍ശി എന്നപേര് സമ്പാദിച്ചേക്കാം. ശനി യോഗവാന്‍. ബുധനും ശനിയും തക്കസ്ഥാനത്താണെങ്കില്‍ ഫലം ബഹുവിശേഷമായിരിക്കും. ചന്ദ്ര, ബുധ സംയോഗവും ഗുണപ്രദമത്രേ.

വൃശ്ചികം: ഇത്പുരുഷസ്ഥാനം. ചഞ്ചലമാനസര്‍. എളുപ്പത്തില്‍ വികാരാധീനരായിത്തീരും. പെണ്ണുങ്ങളാണെങ്കില്‍ പോലും അല്‍പം ധൈര്യശാലികളായിരിക്കും. സംഗീത പ്രിയരാണെങ്കില്‍ പരിശീലനം മുഖേന വിദ്വാനായിത്തീരാനും വഴിയുണ്ട്. ജനനേന്ദ്രിയ സംബന്ധമായ രോഗങ്ങള്‍ വരാന്‍ സാദ്ധ്യതയുണ്ട്. രണ്ടിനധിപനായ ഗുരു വിദ്യാകാരകനാണ്. ഗുരുവും ചന്ദ്രനും സൂര്യനും ഉപകാരികള്‍. 2,5,9,10 എന്നീ സ്ഥാനങ്ങള്‍ യഥാക്രമം ഗുരുവിന്റേയും ചന്ദ്രന്റെയേയും സൂര്യന്റേയും വീടുകളാകുന്നു. അതിനാല്‍ ശുഭസ്ഥാനങ്ങളില്‍ വന്നു ഭവിച്ചാല്‍ അത്യുന്നത പദവി പ്രതീക്ഷിക്കാം.

ധനു: ഗുരുവിന്റെ സ്ഥാനമാണെന്നതില്‍ ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളിലും മറ്റും വിശ്വാസമുണ്ടായിരിക്കും. ജ്യോതിഷത്തിലും മന്ത്രത്തിലും മറ്റും അഭിരുചി. സ്വാഭാവികമായിത്തന്നെ ദൈവഭക്തിയുള്ളവര്‍ ചിലര്‍ കെങ്കേമങ്ങളായ ആചാര്യമര്യാദകള്‍ വെച്ചുപുലര്‍ത്തും. വികാര നിയന്ത്രണശക്തിയുള്ളവര്‍ ചൊവ്വ, സൂര്യസംയോഗം ഗുണപ്രദം.

മകരം: ശനി ആധിക്യക്കാരാണ.് ഏറ്റവും ഉയരമുള്ളവര്‍. ഏതുചുറ്റു പാടും പിറുപ്പില്ലാതെ ഒത്തുപോകും. മിതവ്യയശീലത്തിന് പദ്ധതിയിട്ടാലും പ്രയോഗിക ജീവിതത്തില്‍ പിന്‍പറ്റാതെ പോകും. ശാസ്ത്രത്തിലും ചരിത്രത്തിലും താല്പര്യമുണ്ടായിരിക്കും. അന്യരോട് കരുണയുള്ളവരായിരിക്കും. ഇവരുടെ കോപം ഇളക്കിവിട്ടാല്‍ പകരംചെയ്യാതെ അടങ്ങിയിരിക്കുകയില്ല. ഒന്‍പതാം സ്ഥാനാധിപതിയായ ബുധനും അഞ്ചാം സ്ഥാനധിപതിയായ ശുക്രനും ഗുണകാരികളാണ്. ഇവയുടെ സംയോഗത്താല്‍ സദ്ഭലങ്ങള്‍ ലഭിക്കും. ശരീരത്തില്‍ പിത്തംകൊണ്ട് പീഡയും കൈകാല്‍മുട്ടുകളില്‍ വേദനയും വരാനും സാദ്ധ്യതയുണ്ട്.

കുഭം: ഇവരെ മനസ്സിലാക്കാന്‍ വളരെ വിഷമമാണ്. ഈരാശിക്കാരുടെ കൂട്ടത്തില്‍ പ്രതിഭാശാലികളെ കൂടുതലായി കാണാവുന്നതാണ്. സ്വതവേതന്നെ കൂര്‍മ്മബുദ്ധികളായിരിക്കും ഇക്കൂട്ടര്‍. സ്‌നേഹിതന്മാര്‍ കൂടുതല്‍ കാണും. ക്ഷിപ്രകോപികളായിരിക്കും. അതുപോലെത്തന്നെ പെട്ടെന്ന് ശാന്തരാകുകയുംചെയ്യും. പ്രതിഭാശാലികളാണെങ്കില്‍കൂടിയും ഇടക്കിടെ മൂഡുമാറുന്നതിനാലും സംങ്കോചം കാരണം കുടത്തില്‍വച്ച വിളക്കുപോലെ പുറത്തേക്ക് അധികം പ്രകാശം ചെരിയാത്തവരും ഉണ്ട്. ജ്യോതിഷം, ശാസ്ത്രം എന്നിവയില്‍ അഭിരുചിയുള്ളവരായിരിക്കും. കുടുംബസ്‌നേഹം കൂടുതലായിരിക്കും ഇവര്‍ക്ക്. ജ്ഞാനികളായ ഇവരില്‍ പലരും ലോകത്തില്‍ അജ്ഞാതരത്രേ. ശുക്രന്‍ യോഗവാനണ്. ചൊവ്വ ശുഭസ്ഥാനത്താണെങ്കില്‍ സദ്ഫലം ലഭിക്കും.

മീനം: അടക്കവും ഒതുക്കവും ഉള്ള മനോഭാവം. ദൈവഭക്തി സ്‌നേഹിതന്മാരെ ആദരിക്കുകയും ബഹുമാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവര്‍. പുരാവസ്തുക്കളും നാണയങ്ങളും ശേഖരിക്കുന്നതില്‍ അതീവ തല്‍പ്പരര്‍. സ്വതന്ത്രാശയങ്ങളോട് കൂടിയവരാണെന്ന് തോന്നുമെങ്കിലും പ്രായോഗികമനായി അങ്ങനെ ആയിരിക്കുകയില്ല. അഞ്ചാംസ്ഥാനാധിപതിയായചന്ദ്രനും ഒന്‍പതാം ലസ്ഥാനാധിപതിയായ ചൊവ്വയും നന്നായിരുന്നാല്‍ അത്ഭുതകരമായ ഫലസിദ്ധി പ്രതീക്ഷിച്ചേക്കാം.
മുകളില്‍ കാണുന്ന ഗുണങ്ങളെല്ലാം പൊതുവിലുള്ളതാണ്. എങ്കിലും പന്ത്രണ്ട് രാശികള്‍ക്കും ഈ ഗുണങ്ങള്‍ ഒരുപരിധിവരെ കാണുമെന്ന് നിശ്ചയമാണ്.

മന്ത്രജപം

ദേവീദേവന്മാരെ പ്രീതിപ്പെടുത്താന്‍ നിരവധി മന്ത്രങ്ങളുണ്ട്. അവയില്‍ ചിലത് നാം പ്രയോഗിക്കാറുമുണ്ട്. എന്നാല്‍ മന്ത്രം ജപിക്കുമ്പോള്‍ നാം ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട പലതും ഉണ്ട്. അറിയാത്ത മന്ത്രങ്ങളോ, ഗുണങ്ങള്‍ അറിയാത്തതോ, തെറ്റായതോ ആയ മന്ത്രങ്ങള്‍ ജപിക്കുന്നത് ദോഷങ്ങള്‍ വരുത്തുവാന്‍ ഇടയാക്കുന്നതാണ്. അതിനാല്‍ ശരിയായ മന്ത്രങ്ങള്‍ ഉച്ചരിക്കുന്നതാണ് ഉത്തമം.
ഗൃഹസ്ഥാശ്രമികള്‍ക്കും കുട്ടികള്‍ക്കും ഭാര്യമാര്‍ക്കും എന്നുവേണ്ട എല്ലാവര്‍ക്കും മന്ത്രോച്ചാരണം നടത്താം. ദിവ്യശക്തിയുള്ള അക്ഷരങ്ങളോ, അക്ഷരങ്ങളുടെ കൂട്ടങ്ങളോ ആണ് മന്ത്രങ്ങള്‍. മനനംകൊണ്ട് നമ്മെ രക്ഷിക്കുന്നതെന്തോ അതാണ് മന്ത്രങ്ങള്‍. എല്ലാ മന്ത്രങ്ങളും ഓംകാരത്തില്‍നിന്ന് പിറക്കുന്നതാണ്. ഓം എന്ന മന്ത്രത്തില്‍ അ, ഉ, മ എന്നീ മൂന്നക്ഷരങ്ങള്‍ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഇത് ബ്രഹ്മാ വിഷ്ണു മഹേശ്വരന്മാരെ കുറിക്കുന്നു.

മന്ത്രജപം നടത്തുമ്പോള്‍ നമ്മുടെ മനസ്സും ശരീരവും ഒന്നുപോലെ ശുദ്ധമായിരിക്കണം. നാം ജപിക്കുന്ന മന്ത്രങ്ങള്‍ വെറും അക്ഷരങ്ങളല്ല; മറിച്ച് അവ ഭഗവദ്ശക്തി വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കുന്ന ഔഷധമാണ്. അതിനാല്‍ വളരെ കൃത്യമായും ഉച്ചരിക്കേണ്ട രീതിപോലെയും തന്നെ മന്ത്രങ്ങള്‍ ഉച്ചരിക്കണം. പൂര്‍ണ്ണവിശ്വാസമുള്ള ആര്‍ക്കും മന്ത്രോപാസന നടത്താവുന്നതാണ്. മന്ത്രജപത്തിന് മന്ത്രം തെരഞ്ഞെടുക്കുമ്പോള്‍ ഇഷ്ടദേവതാ മന്ത്രം ജപിക്കുന്നതാണ് ഉത്തമം. കറകളഞ്ഞ ഈശ്വരവിശ്വാസം, സ്‌നേഹം, ക്ഷമ, ഉത്തമസ്വഭാവം, സമാധാനം, നിശ്ചയദാര്‍ഢ്യം, സമയം, കൃത്യസംഖ്യ (108, 1008), നിരാഹാരം എന്നീ ഗുണങ്ങള്‍ മന്ത്രോച്ചാരണ വേളയില്‍ നാം പാലിക്കേണ്ടതാണ്. ഒരിക്കലും മന്ത്രങ്ങള്‍ മാറിമാറി ഉച്ചരിക്കരുത്. വിശ്വാസത്തില്‍ എടുക്കുന്ന മന്ത്രം തന്നെ നിത്യവും ജപിക്കുന്നത് ഉത്തമമാണ്.

ദൈവത്തെ ശരിയായിഅറിയാതെ ശരീരധാരികളെ ദൈവമെന്നുകരുതുന്നവർക്കായി.....

ദൈവത്തെ ശരിയായിഅറിയാതെ ശരീരധാരികളെ ദൈവമെന്നുകരുതുന്നവർക്കായി.....
ഈ ദൈവം ദൈവം എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന കക്ഷിയുണ്ടല്ലോ. മൂപ്പരുടെ സ്ഥാനത്ത് ഞാനായിരുന്നു എങ്കിൽ എന്നാലോചിച്ചപ്പോൾ തോന്നിയ ചില കാര്യങ്ങൾ (കൂടുതൽ ആലോചിച്ചാൽ തീർച്ചയായും ഇതിലും കൂടുതൽ കാണും):
► ഇത്രയും വലിയ ഒരു പ്രപഞ്ചം ഉണ്ടാക്കിയിട്ടിട്ട്, അതിനകത്ത് കടുകുമണിയുടെ പോലും വലിപ്പമില്ലാത്ത ഒരു ഗോളത്തിൽ ലക്ഷക്കണക്കിന് ജീവികളെ സൃഷ്ടിച്ചുവിട്ടിട്ട്, അതിൽ ഒരു ജീവിവർഗം മാത്രം ചെയ്യുന്നതും പറയുന്നതും നോക്കി പ്രതിഫലോം ശിക്ഷേം വിതരണം ചെയ്തോണ്ടിരിക്കില്ലായിരുന്നു.
► ഞാൻ തന്നെ ഉണ്ടാക്കിവിട്ട കുറേ മനുഷ്യജീവികൾ ദൈവമായ ഞാനിങ്ങനെയാണ് അങ്ങനെയാണ് എന്നുംപറഞ്ഞ് നൂറ്റിക്കണക്കിന് വ്യാഖ്യാനം ഉണ്ടാക്കി നൂറ്റിക്കണക്കിന് മതങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കാൻ സമ്മതിക്കില്ലായിരുന്നു. ദൈവമായ ഞാൻ ഒന്നെങ്കിൽ, എന്നെ പൂജിക്കാൻ ഒരു മതം ആവശ്യമാണെങ്കിൽ, അതിന് ഒരൊറ്റ മതം മാത്രം മതിയെന്ന് തീരുമാനിക്കാനും അതങ്ങനെ തന്നെ സംഭവിക്കുമെന്ന് ഉറപ്പിക്കാനും എനിയ്ക്ക് കഴിയുമായിരുന്നു.
► എല്ലാവരേയും സൃഷ്ടിക്കാൻ എനിയ്ക്ക് കഴിഞ്ഞെങ്കിൽ, അവരെയെല്ലാം എന്റെ വിശ്വാസികളാക്കി തന്നെ സൃഷ്ടിക്കാനും എനിയ്ക്ക് കഴിഞ്ഞേനെ.
► ഞാനുണ്ടാക്കിവിട്ട ജീവികളിൽ കുറേ പേർ എനിക്കെതിരേ തിരിയുകയും ഞാനില്ല എന്ന് പറയുകയും ചെയ്യുന്ന സാഹചര്യം വന്നാൽ എന്നെ വിശ്വസിക്കുന്ന മറുസംഘത്തിനെ പണിയേൽപ്പിക്കുന്നതിന് പകരം ഞാൻ തന്നെ ചെന്ന് ആ തെറ്റിദ്ധാരണ തിരുത്തിയേനെ. പക്ഷേ അങ്ങനെ വന്നാൽ, ഞാൻ സ്വയം ഉണ്ടാക്കിയ ജീവികൾക്ക് തന്നെ എന്നിൽ വിശ്വാസമില്ലാതായല്ലോ എന്നതിൽ ഞാൻ ലജ്ജിച്ചേനെ.
► ഞാൻ തീരുമാനിക്കുന്ന നല്ല കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാനും, മോശം കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാതിരിക്കാനുമുള്ള നിർദ്ദേശം ഞാൻ തന്നെ സൃഷ്ടിച്ച ജീവികൾക്കായി പുസ്തകത്തിൽ എഴുതി ഇറക്കുന്നതിന് പകരം, അവരെ സൃഷ്ടിക്കുമ്പോൾ തന്നെ അവരെ നല്ലതുമാത്രം ചെയ്യുന്നവരാക്കി ഡിസൈൻ ചെയ്തേനെ.
► എന്റെ സൃഷ്ടികളെല്ലാം എന്നെ പൂജിക്കണമെന്നും പുകഴ്ത്തണമെന്നും ആവശ്യപ്പെടുന്ന അല്പത്തരം കാണിക്കില്ലായിരുന്നു. അഥവാ ഞാനങ്ങനെയൊരു അല്പനാണെങ്കിൽ, അവരത് കൃത്യമായി ചെയ്യുന്ന രീതിയിൽ തന്നെ ഞാനവരെ ഡിസൈൻ ചെയ്തേനെ. (അത് പറ്റിയില്ലെങ്കിൽ പിന്നെ ഞാനിങ്ങനെ സ്രഷ്ടാവെന്നും പറഞ്ഞ് നടക്കുന്നതെന്തിനെഡെയ്!)
► ഇനി അഥവാ ഒരു തമാശയ്ക്ക് പുസ്തകം എഴുതി ഇറക്കിയാൽ തന്നെ, അത് എല്ലാവർക്കും ഒരേ പോലെ മനസിലാകുന്ന ഭാഷയിൽ നേരെ ചൊവ്വേ അങ്ങോട്ട് എഴുതിയേനെ. പുസ്തകവും ഭാഷയും അത് വായിക്കുന്നവരും എന്റെ തന്നെ സൃഷ്ടികളാണെങ്കിൽ, അതിൽ ഓരോരുത്തരും ഓരോന്നാണ് വായിച്ചെടുക്കുന്നത് എന്ന കാര്യം എനിക്ക് നാണക്കേടായി തോന്നിയേനെ.
► ഇനി അഥവാ എന്റെ പുസ്തകം തെറ്റായി വായിച്ചിട്ട് എന്റെ തന്നെ സൃഷ്ടികളിൽ കുറേ പേർ മറ്റ് സൃഷ്ടികളെ കൊല്ലാനിറങ്ങിയാൽ നോക്കിയിരുന്ന് ഇളിക്കുന്നതിന് പകരം ആ നിമിഷം അവിടെ ഇടപെട്ട്, “നിർത്തെടാ മലരേ, ഞാൻ ഇതല്ല അവിടെ എഴുതിയേക്കുന്നത്” എന്ന് വ്യക്തമായി പറഞ്ഞേനെ.
►ജീവികളെ സൃഷ്ടിക്കുമ്പോൾ, ഒരിടത്ത് തിന്നിട്ട് എല്ലിന്റെ ഇടയിൽ കേറുന്നവരേയും മറ്റൊരിടത്ത് തിന്നാൻ കിട്ടാതെ എല്ല് മാത്രം ആയവരേയും ഉണ്ടാക്കി വിടില്ലായിരുന്നു.
►ഞാൻ തന്നെ ഉണ്ടാക്കിവിട്ട ജീവികളെ ‘പരീക്ഷിക്കേണ്ട’ ആവശ്യം എനിക്കുണ്ടാകുമായിരുന്നില്ല. പരീക്ഷിച്ച് നോക്കിയാലേ അവരെക്കുറിച്ച് എന്തെങ്കിലും എനിക്ക് മനസിലാകൂ എങ്കിൽ പിന്നെ സർവജ്ഞനെന്നും പറഞ്ഞ് ഞെളിഞ്ഞിരിക്കാൻ എനിക്ക് ഉളുപ്പ് തോന്നിയേനെ.
പിന്നെ,
►ഞാനായിരുന്നു ദൈവമെങ്കിൽ എന്നെ ഇങ്ങനെ ദൈവദോഷം പറയുന്ന പോസ്റ്റിടാൻ സമ്മതിക്കത്തുമില്ലായിരുന്നു!
😁ഇത്രയും എനിക്ക്ചിന്തിക്കാമെങ്കിൽ സർവ്വജ്ഞനും സർവശക്തിവാനുമായ ദൈവത്തിന്ഇതിനേക്കാൾ കോടിമടങ് കൃത്യതയോടെ എല്ലാം കഴിയുമെന്ന് ബുദ്ധിയുള്ളവരെങ്കിലും തിരിച്ചറിയണം....!!

കടപ്പാട് ഫേസ് ബുക്ക് പോസ്റ്റ് 

ശബരിമല നഷ്ടപ്പെടുന്നു.

ശബരിമല നഷ്ടപ്പെടുന്നു.

ഇതൊരു രാഷ്ട്രീയ പോസ്റ്റ് അല്ല.ആത്മവേദനയിൽ രേഖപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു ഭക്തന്റെ വിതുമ്പൽ ആണ്.

ശബരിമല പ്രശ്നത്തെ കുറിച്ച് ആഴത്തിൽ അറിയുന്നവർ മൗനം പാലിക്കുന്നത് മുൻകൂട്ടി അജണ്ടകൾ വച്ച് ചാനൽചർച്ചകളിൽ മയ്ക്ക് കൈമാറുന്ന ക്രൂരന്മാരായ  രാഷ്ട്രീയ കോമരങ്ങളുടെ  ചട്ടുകങ്ങളുടെ മുന്നിൽ അനുഭവങ്ങളുടെ സമുദ്രമായ ഒരു വാക്കിൽ ചുരുക്കാൻകഴിയാത്ത തന്ത്രശാസ്ത്രത്തെ ചുരുക്കി പറയുവാനുള്ള   സർക്കസ് അറിയാത്തതു കൊണ്ടോ അതുമല്ലെങ്കിൽ തുടർന്ന് വരുന്ന ഒരു മര്യാദയും ഇല്ലാത്ത ഇതര മത മാനസീകരോഗികളുടെ ട്രോളുകളിൽ അച്ഛന്റെ സ്ഥാനത്ത് കാണുന്ന അയ്യപ്പനെ വിവസ്ത്രനാക്കുന്നതു കാണാനുള്ള മനകട്ടിഇല്ലാത്തതുകൊണ്ടോ ഒക്കെയാകാം .പക്ഷെ അത് അതിരുകടക്കുമ്പോൾ അടിയനെപ്പോലുള്ളവർ വിതുമ്പു ന്നത് വേദനകൊണ്ടെന്ന് കരുതി ഏവരും ക്ഷമിക്കുക.ഇതൊരു ന്യായീകരണമായി എടുക്കാതെ മൂന്നാമത് ഒരാളായി വായിക്കുവാൻ അപേക്ഷ .

ആദ്യം അറിയേണ്ടത് തന്ത്രത്തെ ആണ്.തന്ത്രത്തിന്റെ പ്രായോഗികതയുടെ തെളിവുകൾ ആണ്.ലളിതമായി അത് മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കാം.പാരാനോർമൽ ആയ ദവ്ന്ത വ്യക്തിത്വങ്ങൾ (നാഗവല്ലി ) ഇച്ഛാശക്തികൊണ്ടു അമാനുഷികമായി സാരിയിൽ തീയ്‌പിടിപ്പിക്കുകയും ചില്ലുകൾ എറിഞ്ഞുടക്കുന്നതും തെളിവുകൾ നമുക്ക് ശാസ്ത്ര സ്വീകാര്യമാണല്ലോ .ഈ അപാരമായ "കഴിവ്"  രോഗം എന്ന് പഠിപ്പിസ്റ്റുകൾ വിളിക്കുന്ന അവസ്ഥയിൽ മാത്രമേ, മനുഷ്യന്  കഴിയുകയുള്ളോ  എന്ന് ചോദ്യം ?.അങ്ങനെയെങ്കിൽ ആരോഗ്യമായിരിക്കുന്ന അവസ്ഥയിൽ അതിലപ്പുറവും കഴിയേണ്ടതല്ലേ എന്ന് വീണ്ടും ചോദ്യം ഉയരുന്നു.അതിനു തടസ്സമെന്താണ്?ഉത്തരം ലളിതം .നമ്മുടെ സമൂഹത്തിൽനിന്നും അറിയാതെ ഉണ്ടായിപ്പോയ ഒരുപാട് നെഗറ്റിവ് കോംപ്ലക്സുകൾ നിറഞ്ഞ നമ്മുടെ വ്യക്തിത്വം തന്നെയാണ്."എനിക്കൊന്നും സാധിക്കില്ല എന്ന് ഉപബോധമനസ്സിൽ ആഴത്തിൽ പതിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.ഉദാ -ശ്രീധരൻ നമ്പൂതിരി എന്ന എന്റെ വ്യക്തിത്വം ഉപബോധമനസ്സിൽ ധരിച്ച് വച്ചിരിക്കുന്നു എനിക്ക് ഇത്തരം പ്രവർത്തികൾ കഴിയില്ല എന്ന്.അതിനെ ഭേദിക്കുകയും ബോധത്തോടെ എന്റെ ഉപബോധമനസ്സിൽ  ആ ഭാഷയിലൂടെ ഒരു പ്രീ ഡിസൈൻഡായ അമാനുഷിക വ്യക്തിത്വത്തെ ഉറപ്പിക്കുകയും ചെയ്‌താൽ ആ ഊർജത്തിലൂടെ  എനിക്ക് മേല്പറഞ്ഞരീതിയിൽ പലതും ചെയ്യാൻ കഴിയും.ഉപബോധമനസിന്റെ ഭാഷ രൂപങ്ങളുടെയും ആവർത്തനത്തിന്റെയും ആണ്.എന്റെപേര് ഉറക്കത്തിലും എനിക്കറിയാൻ കഴിയുന്നത് ആവർത്തനത്തിലൂടെയാണ്.ക്രിക്കറ്റ് കളിക്കുമ്പോൾ സച്ചിനെ സങ്കൽപ്പിച്ച് കളിക്കുമ്പോൾ പെർഫോമൻസ് മെച്ചപ്പെടുന്നത് ഉപബോധ മനസ്സിന്റെ ഈ രൂപ ഭാഷമൂലമാണ് .അതിനായി  തന്ത്രവിദ്യയിലൂടെ ഒരു അമാനുഷികമായ രൂപത്തെ മനസ്സിൽ കൽപ്പിച്ച്  അതിന്റെ മൂലമന്ത്രം അക്ഷരലക്ഷം ആവർത്തിക്കുമ്പോൾ എന്നിൽ കൃഷ്ണന്റെയോ അയ്യപ്പന്റേയോ കാളിയുടെയോ അസാമാന്യ വ്യക്തിത്വം ഉണ്ടാകുന്നു.അപ്പോൾ ഞാൻ എന്റെ പരിമിതമായ വ്യക്തിത്വത്തെ മറികടക്കുകയും മേല്പറഞ്ഞ പ്രപഞ്ച നിയമങ്ങളിൽ കൃത്യമായി സ്വാധീനം ചെലുത്തുന്നതിൽ ഞാൻ വിജയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.നമ്മുടെ ഉള്ളിലെ അപാരമായ ഊർജത്തെ ഇങ്ങനെ പുറത്തുള്ള ഒരു മാധ്യമത്തിലൂടെ വിശേഷേണ ഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ടു (വിഗ്രഹം) പ്രതിബിംബിപ്പിക്കുന്നതിനാൽ ബിംബം  എന്ന് പേരുവന്നു.ഇവയൊക്കെത്തന്നെ "തത്വമസി" എന്ന നിരാകാരനായ ഈശ്വരന്റെ അഥവാ നിർഗുണ ബ്രഹ്മസാക്ഷാത്കാര ലക്ഷ്യത്തിലേക്കു നയിക്കുന്ന  രീതിയിലാണ് ഡിസൈൻ ചെയ്തിരിക്കുന്നതും.  അതിനാൽ പല കാളീക്ഷേത്രത്തിലും കല്ലിൽ വൽകണ്ണാടിയുടെ രൂപമാണ്(കണ്ണാടിബിംബം) പ്രതിഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നതെന്നു കാണാം.ഇത് ഒരേസമയം ഭക്തന് ഭൗതിക ദുഃഖ ശമനവും നിർവാണവും നൽകാൻകഴിയുന്ന ശക്തമായ സങ്കേതങ്ങളാണ്.ഇവയുടെ നിർമ്മിതി താത്പര്യമുള്ള സാധകന് സാധകന് വേഗത്തിൽ മുന്നേറാൻ കഴിയുന്ന ധ്യാന ,ഭക്തി ,കർമ്മ,ജ്ഞാന യോഗങ്ങളുടെ അതിവിദഗ്ധമായ മിശ്രണമാണെന്നും  കാണാം.ഈ രൂപങ്ങളൊക്കയും ദേവതകളാണ് .ഇത് ബ്രഹ്മമാണെന്നു(പൂർണ്ണ ഈശ്വരൻ ആണെന്ന് )  ആരും അവകാശപ്പെടുന്നില്ല.ഇവയിലൂടെ രൂപമില്ലാത്ത  ബ്രഹ്മത്തെ പ്രാപിക്കാനുള്ള വഴിമാത്രമാണീ  ദേവതാ രൂപങ്ങൾ.മണിച്ചിത്രത്താഴില് ഗംഗക്ക് തെക്കിനിയിലെ ചുവര്ചിത്രത്തെ ബിംബമാക്കി പ്രേതാത്മാവിനെ സൃഷ്ടിച്ച് അമാനുഷികത കാട്ടാമെങ്കിൽ (ഇതിലുംവലിയ ഒറിജിനൽ സംഭവങ്ങൾ യൂറ്റിയൂബില കാണാം) ബോധമുള്ള നമുക്കു ബോധത്തോടെ ഇത്തരം ഒരു വലിയശക്തിയെ മറ്റൊരു വ്യക്തിത്വത്തിലൂടെ ബിംബത്തിലൂടെ മനഃശക്തിക്കൊണ്ട് സൃഷ്ടിക്കാൻ സാധിക്കുമെന്നും ദുഖങ്ങൾക്കു അൽപ്പമെങ്കിലും ആശ്വാസമുണ്ടാക്കാൻ ക്കഴിയുമെന്നതുംസ്പഷ്ടമാണ്.(ഇപ്പൊ ഇല്ലാത്ത പ്രശ്നമുണ്ടാക്കുന്നവർ താത്കാലികമായി നന്നായി സുഖിക്കുന്നവർ മാത്രമാണ് എന്നുകാണാം ) അങ്ങനെയെങ്കിൽ കോടിക്കണക്കിനാളുകൾ വര്ഷങ്ങളായി തങ്ങളുടെ മനഃശക്തിയെ ശബരിമലയിൽ നായ്ഷ്ടിക ബ്രഹ്മചാരിയുടെ രൂപത്തിൽ സങ്കല്പിച്ചാൽ അവിടെ അങ്ങനെ ഒരു ഊർജമണ്ഡലം അഥവാ ആത്മീയോർജത്തിന്റെ ഒരു ബുദ്ധ മണ്ഡലം സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നു എന്നത് തർക്കമറ്റ വസ്തുതയാണ്.നാഗവല്ലി പോലുള്ളവ തെളിയിക്കപ്പെട്ടതെങ്കിൽ ശബരിമലയിൽ വരുന്ന കോടിക്കണക്കിനാളുകളുകളുടെ അനുഭവംതന്നെയാണ് അവിടത്തെ തെളിവ്.അതിൽ സമൂഹത്തിന്റെ എല്ലാ വിഭാഗത്തിലുള്ളവരും  ഉണ്ടല്ലോ.

നായ്ഷ്ടിക ബ്രഹ്മചര്യം എന്നത് ഭാരതത്തിന്റെ ആത്മീയതയുടെ അടിസ്ഥാനമായ യോഗശാസ്ത്രത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനംതന്നെയാണ്."യോഗാ ശ്ചിത്തവൃത്തി നിരോധനം(മനസ്സിന്റെ വൃത്തികളുടെ  നിരോധനം) " എന്ന് പതംജലി പറയുന്നു.അതിനായി പറയുന്ന ആദ്യത്തെ പടിയായ പത്ത് യമത്തിൽ ഒന്നാണ് ബ്രഹ്മചര്യം. പ്രധാനമായ ശബരിമലയിൽ ഉള്ള ഭക്തർ  സങ്കൽപ്പിക്കുന്ന ഊർജരൂപം ഇത്തരത്തിൽ ഒരു യോഗിയുടേതാണ്.അതിനാൽ ഭക്തർ അവനിൽ അത്തരമൊരു വ്യക്തിത്വം സങ്കല്പിക്കുന്നതിനാൽ അവിടെ അത് ഉണ്ടാവുകയും ചെയ്യുന്നു.കുറഞ്ഞപക്ഷം മേൽപറഞ്ഞ അമാനുഷികമായ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാൻ കഴിയുന്ന  ഭക്തരുടെ മനസ്സിലെ ബിംബത്തിലെങ്കിലും  അതുണ്ടാവും എന്ന് സമ്മതിക്കണം .ഈ അടിസ്ഥാന തത്വപ്രകാരം ഉള്ള അവിടത്തെ രൂപത്തെ ഇതിനെതിരായ ചിട്ടവട്ടങ്ങൾ വികലമാക്കുമെന്നു കാണാൻ റോക്കറ്റ് സയൻസ് പേടിക്കണ്ട.അത് വര്ഷങ്ങളായി ഞാൻ കണികാണുന്ന മരിച്ചുപോയ എന്റെ അച്ഛന്റെ രൂപത്തിൽ തെറി എഴുതി വയ്ക്കുന്നതുപോലെ ഉള്ള മനുഷ്യാവകാശ ലംഘനമാണ്.എന്റെ ജീവിതത്തിനു പ്രത്യാശയും ശക്തിയും നൽകുന്ന ബിംബത്തെ ,അഥവാ എന്റെ റോൾ മോഡലിനെ തകർത്താൽ ഞാനും തകരുമെന്ന് ഉറപ്പാണ്. അതിലൂടെ എന്റെ സംസ്കാരം തന്നെ തകരുമെന്ന് ബുദ്ധിയുള്ള ഈ നാടകം നടത്തുന്ന നാടകക്കാർക്കു നന്നായി  അറിയാം.അറിയാത്തതു ആർക്കാണെന്ന് കാണാം .പ്രതികരിക്കാത്ത സാധാരണക്കാരായ മതേതരം നാലുനേരം കഴിക്കുന്ന "അയ്യപ്പൻ" എന്ന് തികച്ചു പറയാൻ യോഗ്യതയില്ലാത്ത ഒരു പ്രഭാഷണം കേൾക്കാൻ പോകാൻ പോലും മടിക്കുന്ന ,സ്വന്തം ധർമ്മത്തെ പഠിക്കാൻ അവസരം ഏറെയുണ്ടായിട്ടും പഠിക്കാതെ  "ഒന്നും പഠിപ്പിച്ചില്ല "എന്ന് കരയുന്ന  ചില നാണംകെട്ട സനാതന നാമധാരികൾക്കാണ്.

മറ്റുചിലരാകട്ടെ രാഷ്ട്രീയ ലക്ഷ്യംവച്ചു ഹിന്ദു സംരക്ഷകർ ചമഞ്ഞുകൊണ്ടു പറയുന്നതെന്തൊക്കെയാണ്?

വേദമാണ് സനാതനധർമ്മത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം .അതിലിതൊന്നും ഇല്ല. ഇവരാണോ അത് തീരുമാനിക്കുന്നത്?

"വിദ്" അഥവാ ജ്ഞാനം എന്നധാതുവിൽനിന്നും  ആണ് വേദം എന്ന വാക്ക് ഉണ്ടായത്.അല്ലാതെ പുസ്തക "വിജ്ഞാനം" എന്നല്ല അതിന്റെ അർഥം.വേദം എന്നത് ധ്യാനത്തിലൂടെ നേടുന്ന ആത്മസാക്ഷാത്കാരം ആയ ജ്ഞാനം ആണ് എന്ന് ഉപനിഷത്തിൽ ഉദ്ദാലകൻ  ശ്വഏതകേതുവിനോട് പറയുന്നതുകാണാം.കടോപനിഷത്തിൽ നചികേതസ്സിനു യമൻ പറഞ്ഞുകൊടുക്കുന്നതും ഈ വിദ്യയാണ് അല്ലാതെ ചതുർവേദ  പുസ്തകങ്ങൾ അല്ല. വേദവ്യാസൻ ഭഗവദ് ഗീതയിൽ വേദ പണ്ഡിതന്മാരുടെ വിവരംകെട്ട ജല്പനങ്ങളെ ഇങ്ങനെ അധിക്ഷേപിക്കുന്നു.യാമിമാം പുഷ്പിതാം വാചം പ്രവദന്ത്യവിപശ്ചിതഃ വേദവാദരതാഃ പാര്‍ഥ നാന്യദസ്തീതി വാദിനഃ  (42) കാമാത്മാനഃ സ്വര്‍ഗ്ഗപരാ ജന്മകര്‍മഫലപ്രദാംക്രിയാവിശേഷബഹുലാം ഭോഗൈശ്വര്യഗതിം പ്രതി  (43) ഭോഗൈശ്വര്യപ്രസക്താനാം തയാപഹൃതചേതസാം വ്യവസായാത്മികാ ബുദ്ധിഃ സമാധൌ ന വിധീയതേ  (44) ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- പാര്‍ത്ഥ, വേദത്തില്‍ പറയുന്ന കാര്യത്തില്‍ തല്പരന്മാരും അതില്‍കവിഞ്ഞു മറ്റൊന്നുമില്ല എന്ന് പറയുന്നവരും, ഭോഗചിത്തരും, സ്വര്‍ഗ്ഗം കാംക്ഷിക്കുന്നവരുമായവര്‍ക്ക്, പുനര്‍ജന്മവും ക‍ര്‍മ്മഫലവും നല്‍കുന്നതും സുഖാനുഭവത്തെയും ഐശ്വര്യത്തെയും ലക്ഷ്യമാക്കിയുള്ളതും അനേകം സകാമക‍ര്‍മ്മ ങ്ങളെ പ്രതിപാദിക്കുന്നതുമായ വാക്കുകള്‍ കേട്ട് മനസ്സപഹരിക്ക പ്പെട്ടിരിക്കയാ‌ല്‍ സമാധിയി‍ല്‍ ഏകാഗ്രത ലഭിക്കുകയില്ല. യാവാനര്‍ഥ ഉദപാനേ സര്വതഃ സംപ്ലുതോദകേ താവാന്‍സര്‍വ്വേഷു വേദേഷു ബ്രാഹ്മണസ്യ വിജാനതഃ  (46) ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------എല്ലായിടത്തും വെള്ളം കൊണ്ടു നിറഞ്ഞിരിക്കുമ്പോള്‍ കിണറു കൊണ്ട് എത്ര പ്രയോജനം ഉണ്ടോ അത്രയ്ക്കു പ്രയോജനം മാത്രമേ ജ്ഞാനിയായ ബ്രാഹ്മണന് വേദങ്ങളാസകലം കൊണ്ടുണ്ടാകൂ. ശ്രുതിവിപ്രതിപന്നാ തേ യദാ സ്ഥാസ്യതി നിശ്ചലാ സമാധാവചലാ ബുദ്ധിസ്തദാ യോഗമവാപ്സ്യസി  (53) -----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------പലതരം ഉപദേശങ്ങള്‍ കേട്ടതു മൂലം പതറിപ്പോയ നിന്റെ ബുദ്ധി എപ്പോള്‍ ഇളക്കമറ്റ് സമാധിയില്‍ സ്ഥിരമായി നില്‍ക്കുമോ അപ്പോള്‍ യോഗത്തെ നീ പ്രാപിക്കും. ത്രൈഗുണ്യവിഷയാ വേദാ നിസ്ത്രൈഗുണ്യോ ഭവാര്‍ജുന നിര്‍ദ്വന്ദ്വോ നിത്യസത്ത്വസ്ഥോ നിര്‍യോഗക്ഷേമ ആത്മവാന്‍  (45) ----------------------------------------------------------------------------------അര്‍ജുനാ, വേദങ്ങള്‍ ത്രിഗുണാത്മകങ്ങളാണ്. നീ ത്രിഗുണാതീതനും ദ്വന്ദരഹിതനും സത്യനിഷ്ഠനും  യോഗക്ഷേമങ്ങള്‍ ഗണിക്കാത്തവനും ആത്മനിഷ്ഠനും ആയിത്തീരുക. 

പത്രം പുഷ്പം ഫലം തോയം യോ മേ ഭക്ത്യാ പ്രയച്ഛതി തദഹം ഭക്ത്യുപഹൃതമശ്നാമി പ്രയതാത്മനഃ  (26) ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------യാതൊരുവന്‍ ഭക്തിയോടു കൂടി ഇല, പൂവ്, ഫലം, ജലം എന്നിവ എനിക്കായി നിവേദിക്കുന്നുവോ, ശുദ്ധചിത്തനായ അവനാല്‍ ഭക്തിയോടെ നല്കപ്പെട്ട അതിനെ ഞാന്‍ സ്വീകരിക്കുന്നു

വേദ വിത്തായ ,വേദത്തെ വ്യസിച്ച വേദ വ്യാസൻ പച്ചക്കു പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ എടുക്കണോ തികഞ്ഞ സംസ്‌കൃത പണ്ഡിതഗർവൻ മാത്രമായ ഒരു ബോധപ്രാപ്തനെപോലും സൃഷ്ടിക്കാൻ സാധിക്കാത്ത സത്യാനന്ദ സരസ്വതി പുസ്തകജ്ഞാനംകൊണ്ടു വികലമാക്കിയ "വേദപ്രേതത്തെ" കേൾക്കേണമോ ? അതോ വേദവിത്തുകളായ ശ്രീനാരായണഗുരുവും ചട്ടമ്പിസ്വാമികളും ശ്രീരാമകൃഷ്ണപരമഹംസരും ശങ്കരാചാര്യസ്വാമികളും നിഷ്കര്ഷിച്ച താന്ത്രിക ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അറിവുള്ളവർ പറയുന്നത് കേൾക്കേണമോ? സനാതനം എന്നാൽ മാറ്റമില്ലാത്തതു എന്നാണു അർഥം .മാറ്റമില്ലാത്തതു മാറ്റം എന്ന ഒറ്റ കാര്യത്തിന് മാത്രമാണ്.വർത്തമാനകാലത്തിന്റെ മറ്റൊരു പേരാണ് മാറ്റം.ഈ ധർമ്മം വർത്തമാനവും എപ്പോഴും നവീനവും ആണ്.ഇതിനെ ചതുർവേദങ്ങളുടെ   ഭൂതകാലത്തിന്റെ ചിതലരിച്ച താളിയോലകളിൽ തളച്ചിടാൻ ശ്രമിച്ചാലും ഞങ്ങൾക്ക് വ്യാസൻ, ശ്രീകൃഷ്ണൻ എന്ന യഥാർത്ഥ വിപ്ലവകാരിയിലൂടെ തന്ന എപ്പോഴും ഫ്രഷ് ആയിത്തന്നെ നിലകൊള്ളുന്ന  വർത്തമാനകാല ബോധം എന്ന ഈശ്വര ജ്ഞാനം ഉണ്ട്.അതായിരിക്കും ഞങ്ങളുടെ വഴികാട്ടി അനന്തമായ ഈ ലോകത്തിന്റെയും.അതെ . എതിരായി  പറയുന്നത്  ഇതുമായി ബന്ധമില്ലാത്തവരാണ് .ഈ പൂച്ചകൾക്ക് പൊന്നുരുക്കുന്നിടത്ത് കാര്യമില്ല.

ശബരിമലയിൽ ലിംഗവിവേശനമില്ല .പ്രായ നിഷ്കർഷയെ ഉള്ളു. അത് ആറ്റുകാലിൽ പുരുഷന്മാർ പൊങ്കാല ഇടാത്തതുപോലെയെ ഉള്ളു.അത് അവിടത്തെ വിശ്വാസങ്ങളുടെ പ്രശ്നമാണ്.വിശ്വാസികളായ സ്ത്രീകൾ ഇതിനെ നന്നായി പിന്താങ്ങുകയേ ഉള്ളു.ഒരുകാര്യം ഓർമയിരിക്കട്ടെ .ഇവിടത്തെ വിശ്വാസികളുടെ സങ്കൽപ്പത്തെ തകർക്കാൻ ഉള്ള ശ്രമങ്ങൾക്ക് കൂട്ടുനിന്നാൽ നാം അതിനു കൊടുക്കേണ്ട വില ഏറെ വലുതായിരിക്കും.ഇത് ബഹുസ്വരതയുടെ വിഷയം മാത്രമാണ്.നാനാത്വത്തിലെ ഏകത്വമാണ്.

വേദ"ശാസ്ത്രവും"(വേദമല്ല ) തന്ത്രശാസ്ത്രവും എല്ലാം വ്യത്യസ്തമാണ് . ഏതു ചോദ്യങ്ങൾക്കും നേരിട്ട് മുഖാമുഖം ഉള്ള  സംവാദത്തിനു തയാറായിട്ടാണ് താഴ്മയോടെ ഇതെല്ലാം പറയുന്നത്.ഒന്ന് മറ്റൊന്നുമായി കൂട്ടി കുഴക്കുമ്പോൾ  എല്ലാം കുത്തഴിഞ്ഞ പുസ്തകമാകും .ശബരിമല ഒരു ചന്തയായി അധഃപതിക്കും.അതാണ് പണമോഹിഒറ്റുകാരുടെ  ഉദ്ദേശവും.അവരുടെ ആവശ്യവും .മനസ്സിലെ ബിംബങ്ങൾ തച്ചുടക്കുന്നതിലൂടെ പാവപെട്ട സനാതന വിശ്വാസികളുടെ  ശക്തിയെ തകർക്കുക.ആയിരങ്ങൾക്ക് ഇന്നൊരു വികാരമായ ശക്തിയായ അയ്യപ്പൻറെ സങ്കൽപ്പത്തെ തകർക്കുക.കാരണം അയ്യപ്പൻ ഇരിക്കുന്നത് നമ്മുടെ ഉള്ളിലാണെന്നു അവർക്കു നന്നായി അറിയാം.അതിലൂടെ തകരുന്നത് നമ്മുടെ തലമുറകളുടെ ഉള്ളിലെ ബലമാണെന്ന് അവർക്കറിയാം.അയ്യപ്പൻ അഥവാ അഞ്ചു  ഷഡാധാര ചക്രങ്ങളും ഭേദിച്ച്‌ ആറാമത്തെ സഹസ്രാര പത്മത്തിന്റെ  അപ്പനാകുവാൻ അതായത്   സാധകന്ബ്രഹ്മപദം നൽകുവാൻ വേണ്ട അപാരമായ യോഗബലം നൽകുന്ന മൂർത്തി സങ്കല്പം അഥവാ ടെക്‌നോളജിക്കൽ വ്യക്തിത്വംനമ്മുടെ തന്നെ  ഊർജത്തിന്റെ സ്രോതസ്സാണ്. നാംതന്നെയാണ്.  സായിപ്പ് വേദജനനി യും സർവവേദാന്ത സംവേദ്യയുമായ(ലളിതാ സഹസ്രനാമം )  ശ്രീയന്ത്രത്തിലൂടെ ലോകത്തിന്റെ രഹസ്യങ്ങൾ കണ്ടുപിടിക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ (യൂറ്റിയൂബിൽ നോക്കുക) ഇതിനെകുറിച്ച് ആഴത്തിൽ പഠിക്കാത്ത ഹിന്ദുക്കളായ ആളുകൾ തകർക്കാൻ പോകുന്നത് മനുഷ്യരാശിയുടെതന്നെ സ്രിഷ്ടിരഹസ്യങ്ങൾ വെളിവാക്കുവാൻ കഴിവുള്ള അപാരമായ ഒരു സ്വന്തം  ശാസ്ത്രത്തെത്തന്നെയാണ്.ദയവായി കഴിയുന്നത്ര ഫോർവേഡ്‌ ചെയ്യുമല്ലോ..SREE .© Thapovan spiritual research center

(തപോവൻ ആത്മീയ ഗവേഷണ ധ്യാന കേന്ദ്രം )

http://sreedharannamboothiri.blogspot.in/